Searching oblivion

[1. Πατούμε δαμέ, περιμένουμε να αρχίσει να παίζει κ διαβάζουμε]

–

Αρχίσαμε όμορφα.

Επηαίνναμε μαζί τζιαι εκαταφέρναμε τα.

Σε κάποια φάση, εφοήθηκα, μάλλον, τζιαι έκοψα πίσω.

Μετά όμως επαράκαμα το.

Έρκεσουν, έθκιωχνα σε.

Για ηλίθιο λόγο, αλλά έθκιωχνα σε.

Στα πολλά, επήρες το απόφαση τζιαι έκαμες πίσω.

Επήρες εσύ το δρόμο σου, επήρα τζιαι γω τον δικό μου.

Αλλά ποττέ εν εχαθήκαμε.

Ήμαστε συνέχεια ο ένας στη ζωή του άλλου.

Ώσπου τζιαι κατάλαβα ότι είχα λάθος.

Εν ήθελα να το παραδεχτώ, αλλά εν εμπορούσα να κάμω διαφορετικά.

Τζιαι ήρτα πίσω σε σένα.

Μα άργησα τζιαι εν εγίνετουν.

Τζιαι εξήγησες μου γιατί.

Είχες δίκαιο – είχα άδικο.

Γι’ αυτό άρκεψα να πηαίννω σιγά σιγά τζιαμέ που ήμουν.

Τζιαι εσυνεχίσαμε να’ μαστε ο ένας στη ζωή του άλλου.

Λίο καιρό μετά, αλλάξαν τα δεδομένα.

Τζιαι ήρτες εσύ πίσω.

Επροσπάθησα να φέρω αντίσταση, μα έκαμα τα σιόνι.

Τζιαι όλα έδειχναν να πηαίννουν καλά πάλε, μετά που τόσο καιρό.

Ώσπου τζιαι είπες να μεν χαλάσεις το μοτίβο, τζιαι άρκεψες να φέφκεις.

Εν τζιαι θέλεις να φύεις τέλεια, θέλεις να είμαστε όπως λλίο πριν.

Μα εν λλίο για μένα τωρά.

Εν έχω αντοχές να  προσπαθήσω να σε κρατήσω τόσο κοντά όσο σε θέλω.

Γι’ αυτό φύε.

Φύε τέλεια που τη ζωή μου.

Τζιαι μεν ξανάρτεις.

Άφησμε να σε αφήσω.

Πριν το μετανιώσω πάλε.

–

[2. Ξιάννουμε.]