Συγγνώμη!

Πρόσφατα ένας γνωστός μου είπε: ‘Το συγγνώμη εν μεγάλη κουβέντα. Εν το πετάσσεις έτσι.’. Ως δαμέ συμφωνούμε.

Μετά συνεχίζει: ‘Εγώ εν το είπα ποττέ.’. Δαμέ διαφωνούμε.

Εν μπορεί ρε φίλε μου, εν μπορεί να ήσουν πάντα σωστός, πάντα δίκαιος, πάντα άψογος, σε βαθμό που ποτέ εν εχρειάστηκε να ζητήσεις συγγνώμη. Εν θα πέσεις που το εγώ σου αν ζητήσεις συγγνώμη για κάτι που έκαμες. Ειδικά άμα έκαμες κάτι που πλήγωσε τον άλλο. Με ένα συγγνώμη εν εκαθάρισες, αλλά τουλάχιστον δείχνεις ότι καταλαβαίνεις το λάθος σου κ νιώθεις άσχημα για τζιείνο που έκαμες κ τελοσπάντων δίνεις στον άλλο να καταλάβει ότι ό,τι έκαμες εν το έκαμες ξεπήτιδες. Κ άμα καταλάβει ότι όντως το εννοείς, εν να το εκτιμήσει κιόλας.
Αν έχεις φίλότιμο εν να το πεις κ εν να το εννοείς. Αν είσαι αναίσθητος, είτε εν θα πεις τίποτε (θα παίξεις πελλό με άλλα λόγια), είτε εν να το πεις αλλά εν θα το εννοείς. Εν σε τζιείνη τη δεύτερη περίπτωση που το συγγνώμη καταντά μισό ξέρεις τι.

Question: Να φροντίσω να θυμίσω στον συγκεκριμένο γνωστό μου ότι μου χρωστά ένα μεγάάάάλο ‘συγγνώμη’ ή παίξω πελλό κ να μεν ξαναασχοληθώ; 
Κάτι μου λέει ότι πρέπει να κάμω το δεύτερο.. :S

How I wonder what you are

• Τι είναι χειρότερο από το να είσαι ψεύτης, υποκριτής, ζηλόφθονας, εγωκεντρικός;;
  Να είσαι ψεύτης, υποκριτής, ζηλόφθονας, εγωκεντρικός με απίστευτα γλυκό κ αθώο πρόσωπο.

     Τούτο εν το πιο ύπουλο. Γιατί που τη στιγμή που ο άλλος φαίνεται τόσο αθώος κ τόσο καλοπροαίρετος, εν τον υπολογίζεις κ αμέσως απαλλάσσεις τον που οποιαδήποτε κατηγορία. Εν τον θεωρείς ικανό να κάμει κάτι κακό, κάτι non-ηθικό κ ακόμα κ αν εν ολοφάνερο αρνείσαι να το πιστέψεις. Κ τούτος ο τόσο τέλειος, επιφανειακά, άνθρωπος, έχει τη δυνατότητα να σε εξαπατήσει με τον χειρότερο τρόπο αφού δέχεσαι άκριτα ό,τι κ να σου πει.

     Ενώ άμα ο άλλος εν φαίνεται τόσο καλός, πάντα έχεις τις αμφιβολίες σου. Εν τον εμπιστεύεσαι με την πρώτη ματιά, προσέχεις παραπάνω, προσπαθείς να καταλάβεις τι πραγματικά θέλει να πει κ γενικά βρίσκεσαι σε κάποια εγρήγορση. Αφήνεις τον να σου δείξει με τις πράξεις του κατά πόσο εν άνθρωπος εμπιστοσύνης, αληθινός, ειλικρινής, ή το αντίθετο. Δέχεσαι πιο εύκολα τα ελαττώματα του κ εν σου φαίνεται τόσο εξωπραγματικό το να μεν εν τέλειος. Στην τελική, τούτος ο άνθρωπος που εν φαίνεται κ ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου, ίσως κ να είναι. Κ αναγκάζεται να σου το αποδείξει για να τον αποδεχτείς.

• Συμπέρασμα: Όντως, το φαίνεσθαι εν εντελώς διαφορετικό που το είναι, κ είσαι τυχερός αν μπορείς να τα διαχωρίσεις.