Εχτές, εξεκίνησε επίσημα η εξεταστική Ιουνίου-Ιουλίου 2008.
Εχτές, εκατάφερα να αποσπάσω την πρώτη μου παρατήρηση EVER στο αμφιθέατρο.
Κ εντράπηκα πάααααρα πάααρα πολλά. 
Η αλήθεια είναι πως εν συμπαθώ τις αντιγραφές κ εν μου εκάμαν ποτέ παρατήρηση για κάτι τέτοιο. Ως εχτές.
Ως μαθήτρια, εν αντέγραψα ποτέ, ούτε σε διαγωνίσματα, ούτε σε εξετάσεις. Αν με ρωτούσε κάποιος κάτι, ελαλούσα του, αλλά εγώ ποτέ εν ερωτούσα. Ακόμα κ αν είχα την ευκαιρία να αντιγράψω, εγύριζα που την άλλη, για να μν μπαίνω καν στον πειρασμό να συγκρίνω τη δική μου απάντηση με του άλλου. ΚΑλά για σκονάκια εν το συζητώ καν, εν εντελώς άσκοπΑ! Με την τύχη μου τζιείνο που θα έκαμμα σκονάκι ΕΝ θα έπεφτε κατ’ ουδεμία περίπτωση–χώρια που είμαι τόσο άτσαλη που ήταν να τα κάμω σιόνι !
Εν εξεκαθάρισα ακόμα γιατί εν μου αρέσκουν οι αντιγραφές. Εν εξεκαθάρισα, δηλαδή, αν δεν μου αρέσκουν επειδή εν ‘παράνομες’, ή αν επειδή για οποιοδήποτε λόγο -call it ψωροπερηφάνεια, call it αδιαφορία- εν θέλω να με βοηθούν. Θέλω ότι έχω να το κατακτώ με την αξία μου, εν καταδέχουμαι να γράψω κάτι χωρίς να το σκεφτώ μόνη μου.
Φυσικά εν κατηγορώ τζιείνους που αντιγράφουν. Άλλος μπορεί να το κάμει μια στο τόσο, άλλος μπορεί να το κάμμει συστηματικά, όπως κ να’ χει ο καθένας έχει τους δικούς του λόγους.
Τωρά ως φοιτήτρια, άρκεψα να πέφτω.
Στο πρώτο έτος, στα πολλαπλής επιλογής στη φυσική, εσυγκρίναμε τις απαντήσεις με έναν που εκάθετουν δίπλα μου. 2-3 απαντήσεις είπαμε, τίποτε σε σχέση με το υπόλοιπο αμφιθέατρο που μπορεί κ να ελύσαν συνεταιρικά το γραπτό, αλλά πάλε μετρά σαν βοήθεια. Στα υπόλοιπα μαθήματα, άμα με ρωτούσαν κ ήξερα, ελαλούσα. Σε 1-2 μαθήματα μάλιστα, έπεσα τέλεια κ ερώτησα κ γω πίσω. Μια λέξη εζητούσα μόνο όμως, για να μπορέσω να προσανατολιστώ, κ που τζιαμέ τζ τζιει εσυνέχιζα μόνη μου.
Στο χτεσινό μάθημα, είχαμε κάτι ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής. Κ εφόσον όλο το υπόλοιπο αμφιθέατρο είτε είχε ειδικευόμενους να του λαλεί τις απαντήσεις –εν ξέρω ποιους εν να κάψω, αλλά εν νομίζω να το διαβάζει κάποιος που να μπορεί να κάμει κάτι– ή εβρίσκαν τα με τους διπλανούς τους, αρκέψαμε κ μεις να συγκρίνουμε απαντήσεις.
Τις πρώτες ήξερα τες σίουρα οπόταν άμα μου λαλούσε ο διπλανός μου λάθος, εν εφοούμουν ότι ήταν να τον κάψω κ επέμενα στις δικές μου απαντήσεις κ ελαλούσα του κ εδιόρθωνε τα.
Κάπου τζιαμέ, στην μεγάλη μου επιμονή, θωρεί με ο επιτηρητής.
’ Συνάδελφε ! Σε βλέπω ! ΠΡΟΣΕΧΕ!’
Νομίζω έχει παντζιάρι που έννεν τόσο κόκκινο όσο έγινα εγώ τζιείνη την ώρα. Κ εγύρισα στο γραπτό μου κ εν είπα τίποτετίποτετίποτετίποτε άλλο.
Όι τίποτε άλλο, εντράπηκα τόσο πολλά κ εν εκέρδισα κ τίποτε ! Εν τις πάρακατω που εν ήμουν σίουρη κ ήθελα επιβεβαίωση!
Υγεία, νομίζω περνώ ένιγουεϊ. Τονίζω το *νομίζω*, επειδή όσο περνά η ώρα κ σκέφτουμαι τι έγραψα, αμφιβάλλω για την ορθότητα των απαντήσεων μου. Όσων θυμούμαι δηλαδή.
Ακολούθως, επιάσαμε ταξί για να επιστρέψουμε κέντρο επειδή εχάσαμε το λεωφορείο (κ εγράφαμε στο νοσοκομείο έξω που την πόλη). Το ταξί είπε να μας πάρει μια μικρή βόλτα στους γύρω δήμους της Θεσσαλονίκης για να πετάξει μια γιαγιούλα που ήταν μαζί μας. Οπόταν εκάμαμε τη βόλτα μας.
Η πρώτη μέρα της εξεταστικής κ η μέρα της πρώτης μου παρατήρησης, τελειώνει με μια βόλτα στην παραλία κ παγωτό 
Α ναι! K euro. 
**ΔΑΜΕ θέλω να φανταστείτε μια φωτογραφία με 2 βιβλία-που-θυμίζουν-τόμους-εγκυκλοπαίδειας κ ένα άδειο σακκουλακι maltesers που πάνω τους**
P.S. Εχάλασε η φωτογραφική μου =/
