Let me play among the stars..

Ιουνίου 25, 2011

Β’ Π.Π.

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 1:21 πμ

 

Νιώθω ότι πάω να κάμω skydiving.

Χωρίς αλεξίπτωτο.

Ούτε καν ένα παλιοσέντονο να φέρει αντίσταση.

Και απλά ελπίζω ότι θα πέσω στα μαλακά.

Oh well.

Advertisements

Μαΐου 28, 2011

Learning to live

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 5:10 μμ

Σε αγαπώ πάρα μα πάρα πολύ, ίσως παραπάνω που ότι πρέπει. Ελπίζω να με αγαπάς κ εσύ το ίδιο.. ακόμα 🙂

The way your heart sounds, makes all the difference.
It’s what decides if you’ ll endure the pain that we all feel.
The way your heart beats, makes all the difference in learning to live.

Φεβρουαρίου 13, 2011

Unexpected

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 2:57 πμ

I love my friends.

Whenever I bring up unpleasant pieces of the past, Im not doing it to make you feel bad.

Im doing it to let you know I got hurt. In case you didn’t realise it back then.

So you can get the chance to fix it.

Because you CAN fix it.

So it wont hurt whenever it comes up.

candles2011

It’s not about the candles.

It’s about me being your priority.

Over other things.

Just for a couple of hours, once a year.

People surprise me.

I did blow candles this year.

Twice.

Some people don’t mind giving a couple of hours of their precious time just to be there.

Some others do.

 

People surprise me.

Φεβρουαρίου 18, 2010

$%*#*$@ Birthday

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 5:04 πμ

It has just occured to me that this year’s bday is the first one in decades (θκυο αλλά mind you), that i haven’t blown ANY candles on the actual day of my birthday.

And this year’s birthday was not just an ordinary day. Everyone was celebrating that day.

But some people break promises and some others just prefer going to the movies, without even havin the guts to say it.

I don’t  judge em for letting me down once, when a million other times were there.

It just made me feel less appreciated at the time. And later on when finding out that ‘we prefer stayin at home tonight’ actually meant ‘we prefer watchin a movie than celebrating anything’.

Sad aint it ?

PS. Special thanks to the only two individuals–one at a time, who spent hours of their day, tryin to make up for the absence of others.
PS2. Thanks for the cards and the scarf 🙂

Φεβρουαρίου 12, 2010

Bless me ;p

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 4:08 πμ

Πέρκι να αψιουρίστηκα/φταρνίστηκα πεντακόσιες δεκατρείς φορές.

ΜΟΝΟ σήμερα !

Damn, κακή εποχή να αρρωστήσω 😦

Ιανουαρίου 7, 2010

2009

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 8:05 μμ

Λίο καθυστερημένα, λέω να κάμω ένα απολογισμό του 2009.

Για μένα το 2009 ήταν μια πάρα πολλά καλή χρονιά. Τζιαι γεμάτη από όλες τις απόψεις.

Έδωσε μου την ευκαιρία να ταξιδέψω τζιαι να ζήσω σαν φοιτήτρια (χωρίς τη φοίτηση σε πανεπιστήμιο :P) σε τρεις διαφορετικές χώρες για άλλοτε άλλο χρονικό διάστημα. Έδωσε μου την ευκαιρία να γνωρίσω πολύ κόσμο μέσα που τζιείνα τα ταξίδια, που διαφορετικές χώρες τζιαι διαφορετικούς πολιτισμούς, τζιαι να τους κάμω φίλους μου. Έδωσε μου την ευκαιρία να αποδείξω στον εαυτό μου ότι μπορώ να κάμω πράματα μόνη μου χωρίς πάντα να θέλω κάποιον για υποστήριξη.

Το 2009 έπιασα τζιαι την άδεια οδήγησης μου –επιτέλους ναι :P. Το 2009 έκαμα ποδήλατο μετά που πολλάάααα χρόνια. Τζιαι εν έπεσα 😛 Έκαμα τζιαι ice-skating τζιαι εν έπεσα. Έκαμα τζιαι σκέτο skating, αλλά τζιαμέ εσκοτώθηκα.

Την χρονιά που πέρασε εκέρδισα πολλά. Αλλά έχασα τζιαι πολλά. Εκέρδισα κάποια άτομα. Έχασα κάποια άλλα. Εκέρδισα την εμπιστοσύνη κάποιων. Αλλά έχασα την εμπιστοσύνη που είχα σε άλλους. Έχασα τζιαι λλία κιλά. Αλλά έβαλα τα διπλάσια.

Έδωσα πολλή αγάπη-όλων των ειδών. Ένιωσα να λαμβάνω αγάπη-όλων των ειδών. Ένιωσα να χάνω αγάπη συγκεκριμένου είδους. Άρκεψα να το ξεπερνώ αλλά ακόμα θωρώ πίσω.

Εκατάλαβα ότι για να κερδίσεις κάτι που αξίζει, θέλει κόπο. Εκατάλαβα ότι είμαι φυγόπονη τζιαι θέλω να κερδίζω με το λιγότερο δυνατό κόπο. Έχει φορές που φαίνουμαι τυχερή. Έχει φορές, όμως, που αποτυγχάνω. Εκατάλαβα ότι έννεν τόσο τραγικό να χάνεις μερικές φορές. Εκατάλαβα ότι γίνουνται πολλές αδικίες τζιαι ένιωσα να αδικούμαι. Εκατάλαβα ότι εν θα συνεννοηθώ ποττέ με τες κομμώτριες.

Απόκτησα φωτογραφική. Απόκτησα καινούριο κινητό. Απόκτησα νευρολογικό σφυράκι. Απόκτησα μια τρύπα (as in piercing:P ). Απόκτησα έναν φίλο gay.

Έχασα ούλλα μου τα τραγούδια. Έχασα πολλά μαλλιά. Έχασα πολλά σκουλαρίκια.

Αλλά, έφερε μου δώρο μια ‘καινούρια’ φίλη μου ένα ζευγάρι σκουλαρίκια –τα ίδια που μου είχε φέρει δώρο ο θείος μου πριν καιρό αλλά έχασα το ένα, τζιαι έφα τους τόπους να τα ξαναβρω επειδή ήταν απλά τέλεια τζιαι εν τα έβρισκα τζιαι εμαράζωνα- τζιαι τωρά είμαι happy. Μιλώντας για αξεσουάρ, εξίασα θκιο δαχτυλίδια στην Ισπανία, στον πάγκο δίπλα που το νεροχύτη-είναι που είμαι νοικοκυρά κ ήθελα να πλύνω πιάτα πριν φύω!

Ακυρώσαν μου τις πιστωτικές κάρτες επειδή κάποιος επροσπάθησε να κάμει υποκλοπή.  Έγινα τσιγκούνα για να καλύψω προηγούμενες σπατάλες. Ευτυχώς εν εκράτησε για πολύ και επανήλθα στο rational spender mode μου.

Έλαβα μέρος στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου επιτέλους. Έφκαλα το άχτι μου, εδούλεψα, είδα κάμποσες ταινίες, εγνώρισα τζιαι κόσμο.

Εσυνειδητοποίησα ότι εν είμαι τόσο αναίσθητη όσο ήθελα να πιστεύω πως είμαι.

Χρωστώ ένα μάθημα. Χρωστούν μου μια εξήγηση.

Εδοκίμασα τα όρια μου στο ποτό. Εδοκίμασα τα όρια μου στην αϋπνία. Εδοκίμασα τα τζιαι στον ύπνο 😛

Αναγκάσαν με τζιαι ετσακώθηκα φωναχτά τζιαι για πρώτη φορά υποστήριξα τόσο σθεναρά την άποψη μου που αλλό λλίο να τες φάω. Αλλά είχα δίκαιο τζιαι χαίρομαι που τελικά εφάνηκε τούτο.

Έκλαψα κάμποσο. Που τη χαρά μου, που τη συγκίνηση μου, που το άγχος μου, που το μαράζι μου, που το κακό μου. Τα δακρυγόνα όμως εν με πιάνουν, εξακριβωμένο.

Είδα musical ! Κ ποντικούι μέσα σε high-class εστιατόριο.

Εφάνηκε ο ένας μου φρονιμίτης. (Τωρά άρκεψε να φαίνεται ακόμα ένας, αλλά τούτο έγινε το 2010 😛 )Έφκαλα για πρώτη φορά πανοραμική ακτινογραφία. Και τον βυθό του δεξιού μου οφθαλμού φωτογραφία. Και επιβεβαίωσα ότι έχω αντισώματα για την ηπατίτιδα.

Άρκεψα τζιαι γράφω πολλές λεπτομέρειες α? 😛

Γενικά το 2009 άρεσε μου. Το ίδιο να’ ναι και το 2010 τζιαι θα είμαι ευχαριστημένη.

Με λλίη παραπάνω αγάπη πλιζζ. Τζιαι λιότερο κλάμα.

Τζιαι με το νου σας 🙂

Νοέμβριος 21, 2009

Balance

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 9:48 μμ

Εχτές ήμουν πάρα πολλά χαρούμενη. Μα πάρα πολλά χαρούμενη.

Τζιαι είχα πάρα πολλή όρεξη, εν ήθελα καν να κοιμηθώ!

Για κανένα συγκεκριμένο λόγο, απλά έτσι.

Πάντα άμα γίνεται τούτο, πάντα, κάτι γίνεται την επόμενη μέρα τζιαι κάμμει με να μαραζώνω.

Κάθε φορά ελπίζω ότι εννα γλιτώσω το κακό part τζιαι εν το σκέφτουμαι καθόλου.

Αλλά έρκεται η επόμενη η μέρα, τζιαι φέρνει το κακό της.

Τζιαι λυπούμαι.

Τζιαι μαραζώνω.

Τζιαι εν θέλω να είμαι ξανά τόσο χαρούμενη γιατί φοούμαι ότι πάλε εν να με περιμένει η ανάλογη θλίψη.

Νοέμβριος 20, 2009

Φεστιβάλ Κινηματογράφου

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 12:55 πμ

😀 😀 😀

Είμαι κατενθουσιασμένη 😀

Info: 50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Νοέμβριος 1, 2009

Προβλέψεις

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 6:38 μμ

Κ αφού εχτές είχα παραστεί σε ένα πάρτυ που έγινε με αφορμή την έξοδο του Κρόνου από τν Παρθένο, είπα σήμερα να δω τι παίζει με τον Υδροχόο.

Κ αφού συνήθως εν η AthensVoice που πέφτει στα χέρια μου, είδα.

Και αντιγράφω επειδή εν γίνεται να έπεσε τόσο μέσα :

Αφού άντεξες στην επαγγελματική σου ζωή τόσα λάθος ξεκινήματα, τόσες δυσκολίες, τόσα νεύρα και καθυστερήσεις που κόντεψαν να τρυπήσουν το στομάχι σου από το άγχος, τώρα αξίζει να πεις δυνατά ‘ώχου μωρέ..enough is enough..’ και να προχωρήσεις προς μια απολαυστική ζωή. (Εν γεγονός, ώσπου να ξεκινήσει τούτο το εξάμηνο, έφκαλε μας την πίστη μας η μαννή η γραμματεία που ένα πρόγραμμα εν ξορτώννει να φκάλει έγκαιρα τζιαι φκάλλει το τζιαι λάθος όταν το φκάλει τζιαι φυσικά ποιος την πληρώνει;; Εμείς, που βουρούμε σαν τους πελλούς ! Άτε, τωρά, ηρεμία.)

Εντάξει, έχεις να αντιμετωπίσεις μερικά σημαντικά θέματα διαπροσωπικών σχέσεων. (Έεεεελα, τωρά είπες μας κάτι καινούριο.)

Προσπάθησε να καταλάβεις –ή μάλλον να συνειδητοποιήσεις, αφού κι εσύ, όπως όλοι μας, τις περισσότερες φορές λειτουργείς στις σχέσεις με αυτόματες, ακούσιες αντιδράσεις– ότι οι άνθρωποι γύρω σου, και μάλιστα αυτοί που σε ενδιαφέρουν, έχουν προβλήματα με τη δέσμευση που δεν μπορούν να λύσουν και ειδικά όταν αισθάνονται ότι εσύ προσπαθείς να τους χειραγωγήσεις ή να τους πατρονάρεις. (Εν τζιαι προσπαθώ να χειραγωγήσω κανέναν, αλλά πριν που το ‘και ειδικά..’ ok. Θα προσπαθήσω, υπόσχομαι.)

Το μυστικό της επιτυχίας; Αν μπορείς να βοηθήσεις, βοήθα. (Οkie, deal.)

Μην επεμβαίνεις. Ο αέρας σε πηγαίνει εκεί που θέλεις να πας. (*singin* Καρτερούμεν μέρα νύχτα, να φυσήσει ένας αέρας .. *sigh*ελπίζω να μεν μείνω τζιαι γω στο καρτερούμεν.)

ΥΓ: Καλό μήνα 🙂

Οκτώβριος 17, 2009

Searching oblivion

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 3:03 μμ

[1. Πατούμε δαμέ, περιμένουμε να αρχίσει να παίζει κ διαβάζουμε]

Αρχίσαμε όμορφα.

Επηαίνναμε μαζί τζιαι εκαταφέρναμε τα.

Σε κάποια φάση, εφοήθηκα, μάλλον, τζιαι έκοψα πίσω.

Μετά όμως επαράκαμα το.

Έρκεσουν, έθκιωχνα σε.

Για ηλίθιο λόγο, αλλά έθκιωχνα σε.

Στα πολλά, επήρες το απόφαση τζιαι έκαμες πίσω.

Επήρες εσύ το δρόμο σου, επήρα τζιαι γω τον δικό μου.

Αλλά ποττέ εν εχαθήκαμε.

Ήμαστε συνέχεια ο ένας στη ζωή του άλλου.

Ώσπου τζιαι κατάλαβα ότι είχα λάθος.

Εν ήθελα να το παραδεχτώ, αλλά εν εμπορούσα να κάμω διαφορετικά.

Τζιαι ήρτα πίσω σε σένα.

Μα άργησα τζιαι εν εγίνετουν.

Τζιαι εξήγησες μου γιατί.

Είχες δίκαιο – είχα άδικο.

Γι’ αυτό άρκεψα να πηαίννω σιγά σιγά τζιαμέ που ήμουν.

Τζιαι εσυνεχίσαμε να’ μαστε ο ένας στη ζωή του άλλου.

Λίο καιρό μετά, αλλάξαν τα δεδομένα.

Τζιαι ήρτες εσύ πίσω.

Επροσπάθησα να φέρω αντίσταση, μα έκαμα τα σιόνι.

Τζιαι όλα έδειχναν να πηαίννουν καλά πάλε, μετά που τόσο καιρό.

Ώσπου τζιαι είπες να μεν χαλάσεις το μοτίβο, τζιαι άρκεψες να φέφκεις.

Εν τζιαι θέλεις να φύεις τέλεια, θέλεις να είμαστε όπως λλίο πριν.

Μα εν λλίο για μένα τωρά.

Εν έχω αντοχές να  προσπαθήσω να σε κρατήσω τόσο κοντά όσο σε θέλω.

Γι’ αυτό φύε.

Φύε τέλεια που τη ζωή μου.

Τζιαι μεν ξανάρτεις.

Άφησμε να σε αφήσω.

Πριν το μετανιώσω πάλε.

[2. Ξιάννουμε.]

Επόμενη σελίδα: »

Blog στο WordPress.com.