Let me play among the stars..

Νοέμβριος 28, 2007

Pop Quiz

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 6:23 μμ

Διάλεξε μεταξύ των 2 εκβάσεων κάθε συμβάντος: 

Incident #1
Μια παρέα φοιτητών πάει έξω για φαΐ. Κ οι 7 πίνουν νερό, ενώ 3 που τζιείνους (ανάμεσά τους κ εσύ) πιάνετε κ αναψυκτικό να πιείτε.  Έρχεται ο λογαριασμός, ο καθένας πληρώνει τζιείνο που έφαε. Το υπόλοιπο που αντιστοιχεί στα ποτά,
1. τζιείνοι που ήπιαν τα αναψυκτικά πληρώνουν τα δικά τους κ οι υπόλοιποι πληρώνουν το νερό
2. πιάννεις το κ κάμμεις το διά 7

Incident #2
Εσύ κ ένα άλλο άτομο πεινάτε κ αποφασίζετε να πάτε για pizza. Λαλείς κ στον Αναξίμανδρο να έρτει, αλλά  έφαε ήδη so λαλείς του να έρτει για την παρέα. Έρκεται ο Αναξίμανδρος για παρέα, κ όλο ευγένεια βάλλεις του κ ένα κομμάτι που την pizza (που διάλεξες εσύ κ το άλλο πεινασμένο άτομο) στο πιάτο του έτσι για να μεν εν τέλεια εκτός. Εσύ τρώεις 5 κομμάτια, ο άλλος τρώει 3 κομμάτια κ ο Αναξ τρώει μισό που τζιείνο που του έβαλες γιατί λυπάται το να πάει χαμένο. Στο τέλος έρχεται ο λογαριασμός κ ο διακανονισμός γίνεται ως εξής:
1. Πληρώνεις εσύ κ ο άλλος πρώην πεινασμένος που είχατε την ιδέα για φαΐ, αφού εσείς επεινούσετε κ ο άλλος ήρτε απλά για παρέα, ασχέτως αν του έσυρες κ ένα κομμάτι μες το πιάτο του
2. Το ποσό διαιρείται διά 3 κ πληρώνετε όλοι το ίδιο ποσό

Incident #3
Πετάσσεις την ιδέα να πάτε για καφέ. Κανένας εν έχει ιδιαίτερη όρεξη, αλλά κάμμουν σου τη χάρη. Έστω ότι είσαστε 4 κ ο ένας εν θέλει να παραγγείλει αλλά πείθεις τον να παραγγείλει κάτι. Έρκεται η σερβιτόρα να πάρει παραγγελία κ συμβαίνει το εξής:
1. Παραγγέλνετε όλοι 
2. Παραγγέλνουν όλοι εκτός που σένα

Αποτελέσματα:
 Αν διάλεξες τις πρώτες απαντήσεις, έλα να σε κεράσω ένα καφέ.
 Αν διάλεξες τις δεύτερες απαντήσεις, κατά πάσα πιθανότητα είσαι ΓΑΡΟΣ
(με το συμπάθειο) 😉

Ντάξει ρε παιδί μου, είπαμε, είμαστε φοιτητές, κάμμουμε μια κάποια οικονομία, αλλά εν θα σωθείς με το να συμπεριφερθείς έτσι εις βάρος των άλλων. Εν τζιαι τζιείνοι φοιτητές κ εν νομίζω να έχει κανένας γονιός διάθεση να πληρώνει όι μόνο τα έξοδα του δικού του παιθκιού αλλά τζ των άλλων.
Άσε που έρκουνται κ Χριστούγεννα κ κάμμουμε extra οικονομία πέρκι πιάσουμε κανένα αξιόλογο δώρο! 😉 

Advertisements

Νοέμβριος 22, 2007

Nip/Tuck

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 11:22 μμ

Έλεος ! Εν καιρώ εξεταστικής, άμα έκαμμα break κ ετύχαινε κ έδειχνε το, ένεκα έλλειψης εναλλακτικής επιλογής, εκάθουμουν κ έβλεπα το (note: τότε εν είχα internet να ποσκολιστώ). Κ τζιαμέ που ελαλούσα ΄τούτο εν το πιο διαστροφικό πράμα που μπορεί να γίνει’, σαννα κ προκαλούσα τον σεναριογράφο να με διαψεύσει γράφοντας κάτι ακόμα πιο διαστροφικό !

Γενικά:

It’s all about 2 γιατρούς, πλαστικούς χειρουργούς, που τάχα εν οι καλύτεροι φίλοι, αλλά όπως αποκαλύφθηκε, ο ένας ο γιατρός, ο γόης, επήε με τη γυναίκα του άλλου, του πιο συνεσταλμένου, κ έτσι ο γιος του δεύτερου εννεν γιος του αλλά εν γιος του πρώτου. Όταν το μαθαίνει ο γλυκός, συνεσταλμένος γιατρός τούτο, θυμώνει, τσιριλλά, διαολοστέλνει τους πάντες κ αδυνατεί να χειρουργήσει για λίες μέρες. Εν τέλει αποδέχεται το κ ζουν αυτοί καλά κ εμείς καλύτερα.

Αλλά όι ! Μετά αποφασίζουν να πιάσουν μια σύμβουλο γάμου/ψυχολόγο/ανάθεμαντα εν είχα πολλοκαταλάβει πόθεν εξεφύτρωσε τζιείνη η γεναίκα, για να τους στηρίξει somehow. Τζιείνη η γεναίκα έχει κ ένα γιο στην ηλικία του γιου του γιατρού. Σιγά σιγά ο γιος του γιατρού ερωτεύεται την τζιείνη κ μεταξύ τους αναπτύσσεται μια σχέση η οποία όμως βρίσκει αντίθετους τόσο τους γονείς του μιτσή, όσο κ το γιο της τζιείνης με τον οποίο επίσης διατηρούσε μια αποκλειστικά ερωτική σχέση η ίδια γυναίκα.

Στην προσπάθεια των 2 γιατρών (του βιολογικού παπά του μιτσή κ του so called παπά του) να την απομακρύνουν που τον γιο τους, ο γόης ο γιατρός πάει κ με τζιείνη. Μετά κάτι γίνεται κ νομίζω πεθαίνει ο γιος της τζιείνης. Αποκαλύπτεται εν τέλει ότι τζιέινη η κούκλα, η όμορφη, η τέλεια γυναίκα που αποπλανεί μικρούς κ μεγάλους, ήταν άντρας κ μετά από εγχείρηση αλλαγής φύλου έγινε η περιζήτητη γυναίκα που όλοι γνωρίσαμε, κοινώς ήταν μια/ένας τραβεστί.

Χάνουμε μπόλικα επεισόδια, κ το επόμενο που βλέπουμε είναι τους 2 γιατρούς να έχουν ανταλλάξει συντροφους, δηλαδή ο γόης-i-am-the-man-j-kanenas-allos, έχει τη γυναίκα του φίλου του, ενώ ο φίλος του, ο γλυκός-συνεσταλμένος-κλαίω-σαν-το-μωρό-με-την-πρώτη-ευκαιρία γιατρός, μένει με την κούκλα πρώην περιστασιακή σύντροφο του άλλου, η οποία κατέχει ψηλή θέση στην βιομηχανία παραγωγής τσόντας, την οποία θέση κατέκτησε με σκοπό να μπει στα μάτια του άλλου γιατρού με τον οποίο είναι ακόμα φατσιημένη παρά το ότι την απάτησε 2847340 φορές.

Α στο μεταξύ ο γιός τους χτυπά μια κοπέλα με το αυτοκίνητο, αλλά τούτο εν άσχετο. Κ κάποιος παρανοϊκός τύπος βρίσκει όμορφες κοπέλες κ τέμνει τα πρόσωπα τους με σκοπό να τες παραμορφώσε, αλλά κ τούτο εν άσχετο. Καλά, μπορεί να μεν εν άσχετο αλλά εγώ ως τζιαμέ είδα κ εν έχω σκοπό να δω παραπάνω για να διαπιστώσω αν τελικά εννεν τόσο άσχετο. 🙄

Nip/Tuck κ πελλάρες.

Ψηφίζω House. Δαγκωτό. 😀

 house-md.jpg

Νοέμβριος 20, 2007

Κάτι πάει λάθος

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 8:06 μμ

Επρόσεξα ότι σε μένα ισχύει το εξής παράδοξο: ενώ βαρκούμαι εύκολα κ εν μου αρέσκει να κάμμω το ίδιο πράμα συνέχεια, μερικές φορές, άμα κάμμω κάτι, π.χ. τρώω, κ κάμω το για κάμποση ώρα κ υπερβώ ένα όριο, μετά μπορώ να συνεχίσω να το κάμμω επ’ άπειρον! Κ τούτο εν μένει στο φαΐ. Ισχύει κ για τον ύπνο (κ τον ξύπνιο), το διάβασμα (κ την τεμπελιά), την tv, το pc, το καθάρισμα, τις συνεχείς εξόδους (κ τις φάσεις που μετατρέπομαι σε σπιτόγατο).

Ας πάρουμε για παράδειγμα τον ύπνο. Ή μάλλον όι, εννεν εύκολο να εξηγηθεί.

Ας πάρουμε για παράδειγμα το διάβασμα.

  1. Αν πω να κάτσω να διαβάσω, στη μισή ώρα βαρκούμαι αφάνταστα. Γίνουμαι ανήσυχη, εν μπορώ να συνεχίσω, εν θέλω να συνεχίσω, κ λοιπά συνήθη φαινόμενα.
  2. Μετά που μια σύντομη εσωτερική πάλη με τη συνείδηση μου που μου λαλέι ‘τέλειωννε εν έχεις ώρα, εν σου φκαίννει η ύλη’ κ λοιπά πειστικά επιχειρήματα, πιέζω τον εαυτό μου κ συνεχίζω το διάβασμα.
  3. Άμα συνεχίσω για πάνω που κανένα δίωρο, μετά συνεχίζω το διάβασμα σερί κ εν μπορώ να σταματήσω! Εν ξέρω αν τούτο οφείλεται σε άλλους παράγοντες όπως άγχος κλπ κλπ, αλλά τούτο συνεχίζει μέχρι τελικής πτώσης κ ισχύει κ για λογοτεχνικά βιβλία, blogs, περιοδικά κ εφημερίδες.

Και εξηγώ κ για την tv έτσι για να μεν μείνουμε στο διάβασμα.

  • Καταρχάς εγώ με την tv εν έχουμε ιδιαίτερα καλές σχέσεις.
  1.  Άμα όμως εν έχω τι άλλο να κάμω–πραγματικά εν έχω τίποτε άλλο να κάμω– ανάφκω την tv κ κάμμω zapping ώσπου να πέσω σε κάτι που φαίνεται ενδιαφέρον.
  2. Κ παρακολουθώ το να περάσει η ώρα.
  3. Άμα τελειώσει κ ακόμα εν έχω τίποτε να κάμω, βρίσκω κάτι άλλο που φαίνεται ενδιαφέρον κ συνεχίζω να κάθουμαι.
  4. Άμα υπερβώ κάποιο όριο, τότε αποβλακώνουμαι κ κάθουμαι με τις ώρες μπροστά στην tv ώσπου να πω εν αντέχω άλλο!

Ουφφ..am i weird ?

Νοέμβριος 18, 2007

How I wonder what you are

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 11:16 πμ
  • Τι είναι χειρότερο από το να είσαι ψεύτης, υποκριτής, ζηλόφθονας, εγωκεντρικός;;
    Να είσαι ψεύτης, υποκριτής, ζηλόφθονας, εγωκεντρικός με απίστευτα γλυκό κ αθώο πρόσωπο.

     Τούτο εν το πιο ύπουλο. Γιατί που τη στιγμή που ο άλλος φαίνεται τόσο αθώος κ τόσο καλοπροαίρετος, εν τον υπολογίζεις κ αμέσως απαλλάσσεις τον που οποιαδήποτε κατηγορία. Εν τον θεωρείς ικανό να κάμει κάτι κακό, κάτι non-ηθικό κ ακόμα κ αν εν ολοφάνερο αρνείσαι να το πιστέψεις. Κ τούτος ο τόσο τέλειος, επιφανειακά, άνθρωπος, έχει τη δυνατότητα να σε εξαπατήσει με τον χειρότερο τρόπο αφού δέχεσαι άκριτα ό,τι κ να σου πει.

     Ενώ άμα ο άλλος εν φαίνεται τόσο καλός, πάντα έχεις τις αμφιβολίες σου. Εν τον εμπιστεύεσαι με την πρώτη ματιά, προσέχεις παραπάνω, προσπαθείς να καταλάβεις τι πραγματικά θέλει να πει κ γενικά βρίσκεσαι σε κάποια εγρήγορση. Αφήνεις τον να σου δείξει με τις πράξεις του κατά πόσο εν άνθρωπος εμπιστοσύνης, αληθινός, ειλικρινής, ή το αντίθετο. Δέχεσαι πιο εύκολα τα ελαττώματα του κ εν σου φαίνεται τόσο εξωπραγματικό το να μεν εν τέλειος. Στην τελική, τούτος ο άνθρωπος που εν φαίνεται κ ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου, ίσως κ να είναι. Κ αναγκάζεται να σου το αποδείξει για να τον αποδεχτείς.

  • Συμπέρασμα: Όντως, το φαίνεσθαι εν εντελώς διαφορετικό που το είναι, κ είσαι τυχερός αν μπορείς να τα διαχωρίσεις.

Νοέμβριος 15, 2007

Mission Accomplished

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 10:48 μμ

Επιτέλους !!
Μετά που 2 ωρών πάλη (κυριολεκτικά) με βίδες, ξύλα, κατσαβίδια, σίδερα…εσυναρμολογήσαμε το κρεβάτι που ΙΚΕΑ! 

Κατά το στήσιμο του κρεβατιού είχα την ευκαιρία:

   *να γνωρίσω 12 νέα (για μένα) είδη βιδων,

   *να ανακαλύψω, μετά από μερικές αποτυχημένες προσπάθειες, πώς μπορείς να βιδώσεις κάτι περίεργες βίδες χωρίς να χαλάσεις τα πάσα τους (εν ο τόπος που εφαρμόζει το κατσαβίδι i think),

   *να επιβεβαιώσω ότι αν δεν ακολουθήσεις πιστά τις οδηγίες του φυλλαδίου εν πρόκειται να κάμεις το έπιπλο ΠΟΤΕ–άσε που μπορεί στην πορεία να σου φκει άλλο έπιπλο αντί για τζιείνο που περίμενες

   *να γεμώσω τους τόπους χαρτόνια κ σακούλες κ ροκανίδια, κ τους τοίχους φατσιές.

Κ εκτός που τους τοίχους, εγέμωσα κ γω φατσιές! Έχω κ μερικές εκκολαπτόμενες φουσκαλούες τωρά, που την μεγάλη μου προσπάθεια για να βιδώσω τις βίδες.

..Αλλά…το κρεβάτι είναι έτοιμο. K i’m proud of it.

Ας ελπίσουμε μόνο ότι εν θα διασπαστεί στα εξ ων συνετέθει anytime soon. 🙄

Νοέμβριος 10, 2007

Carpe Diem Baby!

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 5:35 μμ

Σήμερα που φυσά έξω κ εν να μας πάρει κ να μας σηκώσει, έκατσα σπίιιιιτι στα βραστά μου. Κ, as u know, άμα είσαι σπίτι έχεις άααααπειρες επιλογές: να καθαρίσεις, να διαβάσεις, να αποβλακωθείς στην tv ή να αποβλακωθείς στο pc. Εκαθαρίσαμε λίο, το διάβασμα διακριτικά επροσπεράσαμε το επειδή ακόμα βαρκούμαστε να αρκέψουμε, στην τηλεόραση αποβλακωθήκαμε αρκετά  για να δούμε μια weird ταινία κ 2 επεισόδια friends κ μετά από όλα αυτά, η αποβλάκωση στο pc.

Έκατσα κ είδα όσες photos είχα, που εν mostly summer 06, xmas 06 κ summer 07…κ μπορώ να πω με σιγουριά ότι εμελαγχόλησα!

Ααααααχχχχ…που καιρός που απλώναμε στο πάρκο της Aκρόπολης ώσπου να ξημερώσει, επηένναμε θάλασσα, εκαθούμασταν με τες ώρες στα καλά καθούμενα κ στη Babylon (κ αλλού, αλλά κυρίως τζιαμέ), εκάμμαμε parties μόνοι μας, εμαζευκούμασταν σε σπίτια κ ετρώαμε κ επαίζαμε κ μετά απλώναμε (ναι έχουμε το άπλωμα στο αίμα μας)[κ ναι όπου επιένναμε κ ότι κ αν εκάμμαμε, πάντα κάποιος εβρέθετουν να έχει φωτογραφική μαζί του κ την αξιοποιούσαμε]. Ααα..κ που καιρός που είχα μονόχρωμο μαλλί κ 8kg λιότερα..! Α, ήμουν κ ερωτευμένη εν με κανούσαν ούλλα τα άλλα.

What to do. Πρέπει να κόψω την κακή συνήθεια να θωρώ photos όποτε εν έχω τι να κάμω. Έμαθα τες πόξω που τες πολλές φορές που τες είδα, κ πάλε, όποτε κάτσω να τες δω μελαγχολώ κ θέλω να μαζευτούμε πάλε ούλλοι μαζί κ να περνούμε τέλεια.

Ναι ξέρω το ότι άμα γίνει κάτι τέλειο, εν πρέπει να περιμένεις ότι πάντα ενναν τόσο καλό, ούτε κ να προσπαθείς να το αντιγράψεις/επαναλάβεις. Το μόνο που μπορείς κ πρέπει να κάμεις εν να το φυλάξεις στη μνήμη σου σαν ωραίες στιγμές που επεράσαν κ να περνάς όσο πιο καλά μπορείς τη δεδομένη στιγμή. Ποτέ όμως εν πρέπει να απογοητεύεσαι in case που εννεν το ίδιο με κάτι που πέρασε.

Αυτά. Τωρά πάω να δω τι μπορώ να κάμω to seize the day.

Νοέμβριος 7, 2007

Βαφτίζεται η δούλη του Θεού..{3}

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 3:27 μμ

Κ φτάνουμε στη μεγάλη μέρα της βάφτισης.

Κανένα 10λεπτο πριν το actual μυστήριο, επήαμε στην εκκλησία. Ο παπάς έπιασε με κ εξήγησε μου μερικά πράματα [π.χ που να στέκουμαι, πότε να πω το πιστεύω, πότε να φτύσω (yup, disgusting part, ειδικότερα την φάση που πρέπει να πατήσεις τζιείνα που έφτυσες), πότε να πάρω το μωρό να το ξεντύσω, πότε να το ντύσω, πώς να κρατώ την πετσέτα του μωρού ουτως ώστε να μεν μου πέσει άμα μου δώσει το μωρό etc etc] κ εξεκινήσαμεεε.

Στο μεταξύ εγώ εξίασα τα πάντα, αλλά ευτυχώς ο παπάς ήταν καλός κ εδιούσε μου οδηγίες κ κατά τη διάρκεια του μυστηρίου. Το μωρό ήταν ήσυχο…όταν ο παπάς κ η μάμα του ήταν εκτός του οπτικού του πεδίου! Γι’ αυτό εσυμφωνήσαμε να παν να χωστούν. Κατά διαστήματα εκάμμαν την εμφάνισή τους, αλλά εφρόντιζα να τους διώχνω διακριτικά. Κατά τα άλλα, μια χαρά τα επήαμε. Πρέπει να έχουμε κ άπειρες photos αφού όπου εγυρίζαμε εγώ κ το μωρό επετάσσουνταν περί τα 13-14 flash.

Ετέλειωσε η βάφτιση, ήρτε η ώρα για φαΐιιιιι!! Σιγά σιγά, με το πάσο μας (which reminds me ότι έχασα το πάσο μου :S), εμεταφερθήκαμε στο so called εστιατόριο. No matching tablecloths or any other arrangements. Είπαμε, βρισκόμαστε σε ένα χωριό κομμένοι που τον κόσμο ;). Επερνούσαν οι καλεσμένοι, ελαλούσαν μας να μας ζήσει το νεοφώτιστο, εκουβεντιάζαν κ λλίο με τους γονείς του μωρού, επιάνναν κεραστικό τους, επιάνναν το πιατούι τους, έβαλλε ο καθένας ό,τι ήθελε μέσα κ εκάθετουν όπου ήθελε ανάλογα με τους φίλους κ γνωστούς που έβρισκε ή όπου έβρισκε. 

Μετά, έπιασα το μωρό αγκαλιά, κ μαζί με τους γονείς του μωρού εγυρίζαμε τα τραπέζια να δώσουμε μπομπονιέρες. Ευκαιρία να γνωρίσω το σόι, αφού κατά γενικήν ομολογία εν πολλοξέρω συγγενείς πέραν του πρώτου βαθμού.

Άμα ετέλειωσε κ τούτο, έκατσα κ γω στο τραπεζούι με τους δικούς μου καλεσμένους (που μάνα μου ρεεεεε, εκόψαν που τη Λευκωσία κ εκάμαν μια ώρα δρόμο για να έρτουν–οι υπόλοιποι ήταν συγγενείς που παραθέριζαν στο χωριό οπόταν εν εκάμαν κ καμιά μεγάααλη θυσία για να παραστούν, παρόλ’ αυτά η παρουσία όλων εκτιμάται α), κ επεράσαμε το υπόλοιπο της βραδιάς μαζί.

Η όλη υπόθεση ‘βάφτιση’, τελειώνει με το λούσιμο του μωρού 3 μέρες μετά. Υποτίθεται φκάλλουμε τα μύρα. Επειδή όμως η νονά είναι κ φοιτήτρια, της οποίας η σχολή έκαμμε κατάληψη τον Γενάρη/Φλεβάρη κ η εξεταστική της εμετατέθηκε που τα τέλη Αυγούστου ως τα τέλη Σεπτέμβρη, έπρεπε να φύει νωρίς νωρίς. Έτσι επισπεύσαμε το λούσιμο του μωρού κ αντί Τρίτη, ελούσαμε το Δευτέρα. Μετά η νονά έπιασε τη βαλιτσούα της, επήε Λάρνακα, εμπήκε στο αεροπλανούι, ήρτε στην πόλη της κ έκατσε στο γραφειούδιν της πέρκι προλάβει να φκάλει την ύλη της.

Κ κάπως έτσι ετελειώσαν οι καλοκαιρινές διακοπές της υποφαινόμενης.

Νοέμβριος 6, 2007

Βαφτίζεται η δούλη του Θεού..{2}

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 2:24 μμ

Κ αφού ετελειώσαμε με τα ρούχα του μωρού, έπρεπε να φροντίσουμε κ για τους καλεσμένους.

Οι γονείς του μωρού ανέλαβαν να κλείσουν την εκκλησία (εκεί ψηλά στα βουνά, στο χωριουδάκι μας) κ το εστιατόριο (το μοναδικό στο χωριό) για το after-vaftisi party κ να τηλεφωνήσουν σε όσους ήθελαν να καλέσουν κ να τους ενημερώσουν σχετικά με την ώρα (απογευματάκι που φέφκει κ ο ήλιος κ εν πιάννει την εκκλησία), location (πάνω στα βουνά) etc etc.

Εγώ έπρεπε να παραγγείλω τα κεραστικά κ τις μπομπονιέρες.

Στα κεραστικά εν είχα κ πολλές επιλογές οπόταν μάνι μάνι ήβρα τα.

Στις μπομπονιέρες όμως…εχάθηκα !! Τόσες πολλές κ όλες αρκετά συμπαθητικές, εν εμπορούσα να διαλέξω! Στο τέλος εκατέληξα σε κάτι αγελαδίτσες-μαγνήτες για το ψυγείο 😀 Ήταν τέλειες ! Αλλά ο κύριος dad μου είπε μου ότι εννα μας περιπαίζει ο κόσμος αν πάρουμε τις αγελάδες κ εννα ήταν καλύτερα να διαλέξω κάτι άλλο. Οπόταν, αφού το σκέφτηκα κάμποσο, εδιάλεξα κάτι cutikes φωτογραφοθηκούες με νεραϊδούλες για τον κόσμο..και φυσικά έπιασα κ λλίες αγελαδίτσες για να δώσω στους δικούς μου καλεσμένους που εν θα με επεριπαίζαν ;).

Μετά έπρεπε να βρω τι ήταν να βάλω στα βαφτίσια, μια που εγώ κ το bébé θα ήμασταν οι πρωταγωνιστές του event. Επειδή όμως έμεινα τελευταία στιγμή, έπιασα ότι ήβρα μπροστά μου: ένα σκέτο φόρεμα. Τωρά που το σκέφτουμαι, κ παραπάνω χρόνο να είχα, κάτι παρόμοιο ήταν να πιάσω anyway.

Το Σάββατο πρωί πρωί επιάσαμε τους δρόμους κ εβρεθήκαμε στο χωριό, που ήταν να μείνουμε μια βδομάδα–έτσι εν το έθιμο της family, μια βδομάδα κάθε καλοκαίρι στο χωριό. Το επόμενο Σάββατο είχαμε τα βαφτίσια. Το μωρό κ η family του ήταν να μείνουν μαζί μας, so i thought that would be a great opportunity for some godmother-godchild bonding ;).

Ουφφ, η actual βάφτιση άμα έβρω κ άλλη όρεξη.

Νοέμβριος 3, 2007

Βαφτίζεται η δούλη του Θεού..{1}

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 5:47 μμ

Διαβάζοντας το post της drakouna almighty, συνειρμικά θυμήθηκα τα δικά μας βαφτίσια.

to-bebe.jpgto-bebe.jpgto-bebe.jpg
Το καλοκαίρι, ίσως να μεν επρόλαβα να πάω camping, αλλά επρόλαβα να γίνω νονά. Ως άπειρη future νονά με πολλή φαντασία κ όρεξη, είχα στο νου μου μια τέλεια τελετή, υπέροχη, μοναδική κ ανεπανάληπτη, που θα οργάνωνα όπως θα ήθελα.
Αλλά λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο (aka γονείς του μωρού), που ήθελαν απλά να βαφτίσουν το μωρό κ εν τους ενδιέφερε το πόσο οργανωμένο θα ήταν το όλο εγχείρημα. Ευτυχώς, δηλαδή, γιατί δεδομένου του χρόνου που είχαμε, εν θα προλαβαίναμε τίποτε άλλο. Το υποψήφιο νεοφώτιστο bébé είναι μόνιμος κάτοικος Αμερικής, κ οι μέρες του στη νήσο Κύπρο θα ήταν μετρημένες. 
Έτσι, Τετάρτη βράδυ ήρταν Κύπρο, Πέμπτη πρωί ξεκινήσαμε την αναζήτηση για σετ βάφτισης κ την επόμενη βδομάδα θα βαφτίζαμε την πασιουρτούλα μας. Εγυρίσαμε τα καταστήματα με τα βαφτιστικά στο Σταυρό (i think:S) κ είδαμε φορεματάκια σε όλες τις αποχρώσεις: πορτοκαλί/ροζ/γαλάζιο, πιο ανοιχτό πορτοκαλί/ροζ/γαλάζιο, ακόμα πιο ανοιχτό πορτοκαλί/ροζ/γαλάζιο, άσπρο, εκρου, μπεζ, ώχρα, ivory, το χρώμα των δοντιών του καπνιστή etc etc etc (ακόμα κ ένα με λίο λαχανί πάνω είδαμε–weird), με τούλια κ στρας σε διάφορες αναλογίες. Ευτυχώς είχε κ απλά φορεματάκια κ διαλέξαμε ένα ωραιότατο ivory φορεματάκι με ελάχιστο τούλι (να μν βαρυφορτώνουμε το bébé) κ με 5-6 μικρά λουλουδάκια πάνω. Αφού το φορεματάκι ήταν ivory, κάλτσες κ παπουτσάκια επιβαλλόταν να’ναι στην ίδια απόχρωση. Το ότι είχαν matching flower πάνω, ήταν bonus. 🙂
Για να ολοκληρωθεί το σετ βάφτισης, έπρεπε να συμπεριλάβουμε

  1. τα μυροπάνια (κάτι λεπτά ρουχούθκια που φορείς στο μωρό κάτω που το φόρεμα για να μαζέψουν τα μύρα) ,
  2. πετσετούλες ,
  3. μια λαμπάδα,
  4. μια ζακετούλα να μεν κρυώσει το μωρό,
  5. αλλάχτρα (ένα πράμα που μοιάζει με σεντόνι κ έχει κ nylon που κάτω κ απλώνεις το στον πάγκο της εκκλησίας για να αλλάζεις πάνω το μωρό),
  6. μια κουβερτούλα
  7. μια βαλίτσα για να τα βάλεις τούτα ούλλα μέσα

{Am I forgetting something? Εν θυμούμαι , anyway;p}

**all the above σε ivory χρωματισμούς, εκτός που τη ζακετούλα που ήταν ελαφρώς πιο ανοιχτόχρωμη επειδή εν είχε άλλη στο size του μωρού κ εν είχαμε χρόνο να ψάξουμε για άλλη**

Μια καθώς πρέπει νονά, οφείλει να προμηθεύσει το bébé με 3 σετ ρούχων για τις 3 επόμενες μέρες κ πυζαμούλες. Επίσης, πρέπει να πιάσει ένα σταυρουδάκι για το νεοφώτιστο κ ένα δώρο για την περήφανη μάμμα (κολιέ, βραχιόλι, δαχτυλίδι, σκουλαρίκια–οπωσδήποτε κάτι σε κόσμημα).

Η δουλειά μιας soon-to-be-νονάς, δεν τελειώνει εδώ.

Το ποστ όμως τελειώνει. Αύριο η συνέχεια 😉

Νοέμβριος 1, 2007

Entering the bloggers fascinating world ;p

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 10:59 μμ

Καλώς όρισα στον φανταστικό κόσμο των bloggers! (Is it pathetic welcoming my own self?? oh well, υγεία ;p)

Αντικειμενικά, το γράψιμο μου που το καλό γράψιμο, απέχει ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ. Έχω το γνώθι σ’ εαυτόν. 😛

Γι΄αυτό εν συστήνω το παρόν μπλογκ για τζιείνους που θέλουν να διαβάσουν κάτι καλογραμμένο, ενδιαφέρον, ασυνήθιστο, αναγκαίο για την ολοκλήρωση τους ως άνθρωποι.

Το blog υπάρχει κυρίως για μένα. Εν ξέρω πόσο εγωιστικό ακούεται, αλλά αυτή είναι η σκληρή αλήθεια.

Έχω την θαυμαστή ικανότητα να ξιάννω τα πάντα. Κ με τούτη την ‘ικανότητα’, νιώθω ότι χάννω πολλά πράματα. Plus, είμαι αρκετά αθκιασερή τούτο τον καιρό.

Γι΄αυτό είπα να κάμω το blog. Για να γράφω ό,τι θέλω- πώς περνώ τη μέρα μου, τι απολαμβάνω, τι με ενοχλεί, τι μου αρέσκει κ τι όι, πώς αισθάνομαι κ γενικότερα ό,τι να’ ναι, έτσι ώστε κάθε φορά που προσπαθώ να θυμηθώ κάτι που είδα/σκέφτηκα/έκαμα, να μεν αποτυγχάνω τόσο παταγωδώς. Κάτι σαν diary.

Επίσης για να μεν νιώθω ξένη στο blog μου, θα γράφω όπως μιλώ –yup, τούτο σημαίνει ότι εν να έχω πολλά συντακτικά λάθη. Ορθογραφικά πάντως εν θα έχω–αν έχω κάπου ταλέντο, αυτό είναι στην ορθογραφία! Σπουδαίο ταλέντο αλλά anyway, αυτό έχουμε, αυτό λέμε )  

ΥΓ. Εν ξέρω κατά πόσο το blog αυτό θα συνεχίσει να υπάρχει μια βδομάδα μετά, αλλά υποθέτω εν έχω τίποτε να χάσω αν το προσπαθήσω.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.