Let me play among the stars..

Ιανουαρίου 5, 2008

Xmas in Cy 2007

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 9:56 μμ

Συνοπτικά:

DAY 1: Night actually, όντας πτώμα, εκοιμήθηκα κ απέρριψα μια Οκτάνα invitation –πράγμα που εν μετανοιώνω καθόλου, εβαρέθηκα την..άσε που άλλαξε ο κόσμος της κ έγινε ‘θέλω να το παίξω κουλτούρα αλλά κ highclass συνάμα γι’ αυτό έρκουμαι δαμέ’.

DAY 2: Ύπνος all day long, το βράδυ χαρές κ πανηγύρια στο σπίτι, τούρτες, γλυκίσματα κτλ κτλ. Ναι ναι κάποιος γιόρταζε γενέθλια, ευτυχώς όι εγώ.

DAY 3: Ύπνος σχεδόν all day long. Το απόγευμα, ξεκινήσαμε να πάμε για ψώνια. Αφού γυρίσαμε σε κάτι καταστήματα ποτζιεί ποδά, τελικά καταλήξαμε στο Mall of Cyprus. Ένεκα Χριστουγέννων, στο mall ετραγουδούσαν κάτι συμφοιτητές της φιλενάδας που με εγύριζε, κ εκάτσαμε να τους θαυμάσουμε. Ώσπου να τελειώσουν, επιάσαν μας τηλέφωνο να κανονίσουμε την βραδυνή έξοδο. Τελικά αποφασίστηκε να πάμε wagamama [ένα καινούριο γιαπωνέζικο ρεστοράν, που απ’ ότι πληροφορηθήκαμε στην Αγγλία εν τέλεια στυλ Chopsticks (όπως δηλαδή το chopsticks εν κινέζικο φτηνό fast food, έτσι κ το wagamama εν το αντίστοιχο σε γιαπωνέζικο)], therefore εβουρήσαμε κ επήαμε σπίτι μας να κάμουμε το μπάνιο μας κ να είμαστε έτοιμες στην ώρα μας. Η κουζίνα του wagamama όμως, αποφάσισε να τα παίξει, κ έτσι καταλήξαμε Friday’s. Yummy!

DAY 4: Ας μην επαναλαμβάνομαι, ύπνος all day long εν standard;p Το βράδυ αν κ είχα πρόσκληση για Κόκκινο Ποδήλατο (το οποίο απ’ ότι μου είπαν έκαμε κάτι μικροαλλαγές κ φαίνεται πιο ευρύχωρο), εντούτοις απέρριψα την για να βγω με την άλλη παρέα που αγαπώ. Έτσι κατέληξα chopsticks 😉 Κ μετά στο σπίτι του Λ, όπου εκάτσαμε κ εμιλούσαμε μέχρι τελικής πτώσης.

DAY 5: Σήμερα εν είχε πολύ ύπνο. Είχαμε επισκέψεις, μετά επήαμε στη γιαγιά για φαγητό..και το βράδυ Puzzle! Personally εν επολλοενθουσιάστηκα με το cafe αλλά άτε..ευτυχώς η παρέα ήταν καλή οπόταν η βραδυά κύλησε ευχάριστα. Ως τις 12 όμως. Μετά επετάξαν με στο σπίτι του Λ. όπου ξημερωθήκαμε παίζοντας δολοφόνο (U know, Η νύχτα πέφτει στο παλέρμο…).

DAY 6: Ύπνος κ αποτυχημένη προσπάθεια για συνεννόηση, με αποτέλεσμα να καταλήξουμε εγώ κ μια φιλενάδα πρώτα στο carousel με όλα τα μαυρούθκια της πρωτεύουσας κ ακολούθως Friday’s με την sis της κ έναν ξάδερφο της.

DAY 7: Χριστούγενναα ! Πράγμα που σημαίνει πρωινό ξύπνημα, εκκλησία κ αναχώρηση προς τα βουνά του Τροόδους με σκοπό να μαζευτούμε στο σπίτι του παππού κ να του κάμουμε παρέα να μεν εν μόνος του. Στα βουνά εκεί ψηλά, ελάχιστες επιλογές έχεις, ειδικά άμα εν κ ψόφος. Οπόταν, που το ρικ στο mega, που το mega στον αντ1, που τον αντ1 στο sigma..κ κάπως έτσι κύλησε η μέρα των Χριστουγέννων. Το βράδυ…ΤΕΖΑ!

DAY 8: Χμμμμ…τι να κάνουμε, τι να κάνουμε;; Να πάω mondo ή καφεωδείο;; Ευτυχώς το συγκεκριμένο δίλημμα εν υφίσταται…ΚΑΦΕΩΔΕΙΟ rulez!! 😀 Μετά μια βόλτα στο Αλμυρό-Γλυκό για κρέπα κ μια βόλτα στην Μακαρίου όπου ένιωσα πολλά μεγάλη αφού πάνω που το 75% του πληθυσμού που κυκλοφορούσε ήταν πιο μιτσιοί που μένα!! Με το που μπαίνω σπίτι, θυμούνται ότι εβαρεθήκαν οι άλλοι σπίτι κ θέλουν να πάμε έξω. Κάπως έτσι καταλήξαμε στο Maze (αρχή Στασικράτους i think). Οφείλω να ομολογήσω πως αγνοούσα την ύπαρξη του συγκεκριμένου cafe/bar/anathemanta;p Ήταν..οκ. Πάλε όμως, αν είχα επιλογή θα προτιμούσα καφεωδείο. Σταθερή αξία, με το που το διαλύουμε στο Maze, εγώ πετάσσουμαι σπίτι του Λ. για ακόμα μια νύχτα δολοφόνο μέχρι το πρωί!

DAY 9: Επιτέλους φκάλλω μαθητική, πέρκι πιάσω κ γω κάποτε αυτοκινητούδιν να γυρίζω! Το βραδάκι τραπέζι στο σπίτι του Σ. Ναιιι πάλε εφάμε. Ήταν κ η ευκαιρία μας να κανονίσουμε τα του τριημέρου που προγραμματίζαμε για το επόμενο τριήμερο στις Πλάτρες.

DAY 10+11: Πλάτρες! Αναλυτικότερα σε προσεχές post. Αν κ το τριήμερο έγινε διήμερο, όσο κ να θέλω να το συνοψίσω σε 3 γραμμές, εν μπορώ!!

DAY 12: Τραπέζι στη θεία. Που τραπέζι σε τραπέζι these days. Μετά ήρτε μου μια άλλη θεία, τζιείνη που τη Ρωσσία, ξ εγονάτισε με κυριολεκτικά. Για 2 μέρες εν ετάραξα. 2 μέρες χαμένες αλλά άτε..what to do !

DAY 13: Σπίτι, μες το κρεβάτι, στα βραστά μου. Το βράδυ όμως, έπρεπε να αποχαιρετήσουμε το 2007 (γιατίιιιι, εν ήθελα να φύειιι!!) κ να καλωσορίσουμε το 2008. So εσηκώθηκα, επήα στη θεία μου, αποχαιρετήσαμε τον παλιό χρόνο (μα γιατίιιι), καλωσορίσαμε τον καινούριο, κ με ελαφρά πηδηματάκια βρέθηκα σπίτι μιας φίλης για να γιορτάσουμε ως παρέα. Ε..εν ήμουν ακριβώς τζιείνο που θα αποκαλούσα η ψυχή της παρέας..μόνο που εν εκοιμήθηκα σαν μου μιλούσαν! Ήμουν ένα χάλι που πάνω ως κάτω. Τα tequila shots όμως εν τζι εξαπολούσα τα! Ώσπου τζι αρκέψε να τους πιάνει τους άλλους το ποτό οπόταν..έκοψα λίο να μεν με πιάσει κ μένα. Κ το party συνεχίστηκε ωσπου εφκήκε ο ήλιος ως τζιειπάνω οπόταν μπαίνουμε στην day 14 ;p

DAY 14: Διαλύουμε το party, πάω σπίτι να κοιμηθώ στο κρεβατούι…time to get up! Διακριτικά γυρίζω πλευρό. 3 ώρες πρόλαβα να κοιμηθώ κ άρχισε να έρχεται κόσμος σπίτι. Ήρτε η σειρά μας να κάμουμε τραπέζι! Κ έτσι έγινε. Η μέρα είχε καλές προοπτικές..ως το απόγευμα που ήρταν απανωτά τα δυσάρεστα νέα. Να μαθαίνεις ότι γονείς φίλων σου εννεν πλέον σε τούτο τον κόσμο..εννεν κ ό,τι καλύτερο. Ειδικά άμα με τον ένα ήσουν/είσαι pretty much close. Ναι επαλάβωσα. Εν ξέρω τι *beep* γιατρός εννα γίνω αν κάθε θάνατος μου στοιχίζει τόσο. Πραγματικά θέλω να μπορώ να βοηθώ ουσιαστικά όποιον χρειάζεται βοήθεια. Αλλά τζιείνη την ώρα επαλάβωσα. Εν ήξερα τι να πω, εν ήξερα πώς να αντιδράσω, πώς να κάμω τον άλλο να νιώσει καλύερα.

DAY 15: Πρωί πρωί έρκεται ο μικροβιολόγος, πιάνει μου 2 μπουκαλούθκια αίμα κ παίρνει τα για ανάλυση. Μετά ξαναπάω στο κρεβάτι κ κοιμούμαι εγώ η αναίσθητη. Πιο μετά ξαναξυπνώ κ πάω στην φιλενάδα της οποίας η μάμα ενεν πλέον μαζί μας. Ήταν κ άλλοι τζιαμέ. Εν ξέραμε τι να πούμε. Εφοούμασταν να μν πούμε κάτι που ίσως να έκαμμε χειρότερη την κατάσταση. Ευτυχώς ο φίλος Λ. ελαλούσε πελλάρες κ εβοηθούσε στο να μεν είμαστε τόσο ψυχοπλακωμένοι.

DAY 16: Η μέρα της κηδείας. Not very pleasant day.

DAY 17: Ψώνια της τελευταίας στιγμής κ η μέρα που πρέπει να αποχαιρετίσω συγγενείς κ φίλους. Κρέπα στο Αλμυρό-Γλυκό (μια παρέα), μετά στο σπίτι μιας φίλης(άλλη παρέα) κ τέλος καφεωδείο (άλλη παρέα). Ουφφου. Ήδη πεθυμώ τους ούλλους.

Advertisements

6 Σχόλια »

  1. Πολλά σκαμπανεβάσματα στο γενικό mood σου σε 17 μέρες.
    Τι να πω…συλλυπητήρια.
    Κατα τα άλλα μια χαρά μου ακούστηκε το πρόγραμμα σου (αν εξεραίσουμε τον πολλήν ύπνο που θα μπορούσε να γίνει τζαι άλλος γυρός).

    Σχόλιο από RoAm — Ιανουαρίου 6, 2008 @ 11:57 πμ | Απάντηση

    • I might be benaitg a dead horse, but thank you for posting this!

      Σχόλιο από Joan — Μαΐου 17, 2017 @ 8:41 πμ | Απάντηση

  2. Μεν το σκέφτεσαι πολλά. Εγώ πιστεύκω ότι σε έτσι περιπτώσεις πρώτα πρέπει να αφήκεις τζείνους που θρηνούν μόνους τους για ένα διάστημα μετά το θάνατο τζιαι μετά να τους προσεγγίσεις. Αλλά στη Κύπρο η κοινωνία μας έσιει το σαν κανόνα ότι πρέπει να εισβάλλεις μέσα στο θρήνο του άλλου που το πρώτο λεπτό του θανάτου τζιαι έτσι αφήννει τους αθρώπους να αισθάνονται τζιαι άσιημα ενώ εν το πιο φυσιολογικό πράμα να μεν μπορείς να πεις τίποτα.

    Ελπίζω η φίλη σου να άρχισε την διαδικασία της ανάρρωσης.

    Οσο για το καφεωδείο, εγώ επήα μια φορά τζιαι που το σύννεφο του καπνού επόνησα τον λαιμό μου τζιαι έπιασε με βήχχας. Μπορεί να μεν επήα σε πιο ανθυγιεινό καφέ/ μπυραρία στη ζωή μου. You really like it that much huh? Well, each to his own.

    Σχόλιο από The Passenger — Ιανουαρίου 20, 2008 @ 11:42 πμ | Απάντηση

  3. Κ γω έτσι πιστεύκω, ότι πρέπει να αφήνεις τον άλλο μόνο του να συνειδητοποιήσει τι έγινε. Ταυτόχρονα, πρέπει να του διάς να καταλάβει ότι άμα σε χρειάζεται, εσύ είσαι πρόθυμος να είσαι δίπλα του κ εν θα το κάμεις που υποχρέωση ή για τα μάτια του κόσμου, αλλά επειδή αγαπάς τον.
    Yup, ευτυχώς εν αρκετά καλύτερα τωρά. Ακόμα εν ήρτε στα ίσια της φυσικά..σιγά σιγά.
    Heh, για το καφεωδείο, τον παλιό καλό καιρό εκαθούμασταν έξω οπόταν κ καπνούς να είχε εν ενοχλούσαν τόσο. Μέσα ομολογουμένως εν χειρότερα. Άμα όμως έρκεσαι που Ελλάδα, που ούλλος ο κόσμος καπνίζει κ όπου κ να πάεις έχει σύννεφα καπνού..πλέον συνηθίζεις την αίσθηση κ εν σε ενοχλεί τόσο. Απλά απολαμβάνεις το ποτό σου με καλή παρέα κ ωραία μουσική, χωρίς τα αδιάκριτα βλέμματα των λευκωσιατών όλων των άλλων cafe 🙂

    Σχόλιο από giatrina — Ιανουαρίου 22, 2008 @ 1:01 μμ | Απάντηση

  4. KAFEODIO OLAN xD

    Σχόλιο από COCAINE — Ιουνίου 2, 2008 @ 3:01 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: