Let me play among the stars..

Ιουνίου 25, 2008

The Paintball Experience

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 9:10 μμ

Paintball is a sport in which players eliminate opponents from play by hitting them with paint filled, breakable, gelatin paintballs shot from a carbon dioxide or compressed air powered ‘paintball’ marker.

-According to Wikipedia.

Paintball. Χμ.  Ευκαιρία να κατασκοτωθείς κ να γεμώσεις μελανιές..the fun way 😀

Το πρώτο καλοκαίρι μετά την έναρξη των σπουδών μας, με το που βρεθήκαμε όλοι μαζί Κύπρο, κάποιοι ήρταν με άγριες διαθέσεις..

(the one με την όρεξη) -Άτε παιθκιάα, να πάμε paintball..!!

(the rest)                       -Paintball?? ?? ??

(the one με την όρεξη) -Ναιι..εν παιχνίδι που πυροβολάς

                                       τον άλλο με σφαίρες που έχουν

                                       μπογιά μέσα, εξου και το

                                       PAINT-ball.

(the rest)                       -Ναι ε? Ε κ τι καταλάβεις ??

(the one με την όρεξη) – Εε..παίζεις..:D

(the rest)                       -Αχα. Ε άτε, πάμε.

Οφείλω να ομολογήσω πως εν ήμουν και η θερμότερη υποστηρικτής. Χάριν της παρέας όμως, είπα οκ..

…Κ κάπως έτσι, ένα καλοκαιρινό απόγευμα, εβρεθήκαμε 15 πελλοί σε κάτι ερημιές, ψάχνοντας που εν οι εγκαταστάσεις του extreme sport στο οποίο αποφασίσαμε να επιδοθούμε.

Αφού εστάξαμε κάμποσο, πριν αρκέψουμε να λιώνουμε, ανακαλύψαμε επιτέλους που ήταν οι εγκαταστάσεις!

NOTE: Εγκαταστάσεις: Μια παραγκούα τσίγκενη κ ένας περιφραγμένος χώρος με λάστιχα (διάσπαρτα ή σε σωρούς ή σε στιβάδες), με θάμνους, με κάτι σεντόνια να κρέμμουνται κ κάτι ξύλα επίσης ριγμένα ακανόνιστα.

Φυσικά εμείς οι θηλυκού γένους επίδοξοι paintball-ίστες, επαλαβώσαμε για λλίο. Οι άρρενες ήταν πιο εξοικειωμένοι με το θέαμα, στρατός βλέπεις.

Πάμε στην παραγκούα, εξηγούν μας τους κανόνες, διούν μας που μια παραλλαγή, ένα κράνος, ένα paintball όπλο κ κάμποσες σφαιρούες-μπογιές, κ αφήνουν μας να αυτοσχεδιάσουμε. Άφού πρώτα διασκεδάσουν τζιείνοι λλίο παρακολουθώντας μας να προσπαθούμε να μπούμε στις στολές κ στα κράνη κ μετά να αγωνιζούμαστε να βάλουμε τις σφαίρες στο όπλο, αποφασίζουν να μας βοηθήσουν πριν νυχτώσει.

Έπρεπε να χωριστούμε κ σε 2 ομάδες για να παίξουμε η μια εναντίον της άλλης. Την ώρα εκείνη, εφάνηκε μας λογικό να χωριστούμε αγόρια-κορίτσια. Ευτυχώς ήμασταν πιο λλίες κ επιάσαμε ένα κοπελλούι μαζί μας για να γίνουμε ίσια ίσια. Αφού επαναλαμβάνουν τις οδηγίες τζιείνοι τζιαμέ (σκοπός είναι να πιάσουμε μια σημαία που εν στημένη στο κέντρο του πεδίου μάχης, όποιος την πιάσει πρώτος κερδίζει, αλλά εν πυροβολούμε που πολλά κοντά, εν φκάλλουμε το κράνος μας, με το που μπογιατιζούμαστε φκαίννουμε, εν φκάλλουμε το κράνος μας,  άμα λείψουν οι σφαίρες πάλε φκαίννουμε, κ κατ΄ουδένα λόγο εν φκάλλουμε το κράνος μας!!!).

ΜΕ αυτές τις καθόλου εκφοβιστικές οδηγίες, μπαίνουμε στο πεδίο μάχης. Άλλοι πίσω που ξύλα, άλλοι πίσω που λάστιχα, άλλοι πίσω που θάμνους.

Με το ‘ ΤΡΙΑ’ ξεκινούμε !

ΕΝΑ–ΔΥΟ–ΤΡΙΑ!!

Πορτοκαλί σφαίρες εκτοξεύονται που τους θάμνους πίσω δεξιά, κίτρινες σφαίρες που τα λστιχα στο βάθος, ο μπροστά θάμνος αρχίζει να κινείται προς τη σημαία, όοοοχι οι κίτρινες σφαίρες ανακόπτουν την πορεία του, πέφτει μαχόμενος αλλά ο πίσω θάμνος εκδικείται με τις πορτοκαλί σφαίρες να βγάζουν εκτός παιχνιδιού τον πογιατζιή του συμπαίκτη του, ενώ στο μεταξύ από τα λάστιχα στο βάθος αρχίζουν οι απόπειρες για μετακίνηση προς τη σημαία: προσπαθεί από δεξιά, προσπαθεί από αριστερά, προσπαθεί πάλι από δεξιά, οι πορτοκαλί σφαίρες πέφτουν βροχή, ο ‘λάστιχα βάθος’ όμως δεν πτοείται κ συνεχίζει τις προσπάθειες, μέχρι που από τα ξύλα πίσω αριστερά βγαίνει ο συμπαίκτης του κ οδεύει προς τη σημαία, οι σφαίρες όμως τον ανακαλύπτουν κ πριν προλάβουν να τον πετύχουν τις αποφεύγει με ένα ωραίο ελιγμό κ καταλήγει πίσω από τα λάστιχα μπροστά ! Οι πορτοκαλί σφαίρες επικεντρώνονται στα λάστιχα μπροστά ξεχνώντας τα λάστιχα πίσω, όμως η άλλη ομάδα παλεύει για τη σημαία κ όσο οι πορτοκαλί σφαίρες στοχεύουν τους αντιπάλους, ο θάμνος πίσω αρχίζει να κινείται μπροστα ! ΈΤσι κ οι κίτρινες σφαίρες αρχίζουν να πέφτουν με μανία, στοχεύοντας όποιον να’ ναι !

Οι περισσότεροι παίκτες επογιατιστήκαν κ είχαν ήδη εγκαταλείψει ενώ οι υπόλοιποι εσυνέχιζαν.

Κίτρινες σφαίρες, πορτοκαλί σφαίρες..εγεμώσαμε τους τόπους μπογιές !  

Ώσπου κ ελείψαν οι σφαίρες.

Στο δεύτερο γύορ, αφού επήραμε το κολάι, εξιφοηθήκαμε τα όπλα κ τις σφαίρες κ εν εφοούμασταν πλέον να τριφτουμε χαμέ, εσιονοστήκαμε στο πεδίο μάχης πιο αποφασισμένοι από ποτέ να πάρουμε τη σημαία.

Στο παρά τρίχα..!

Ντάξει την τρίτη φορά εν το συζητώ, αν κ μισοεξουθενωμένοι κ πάλι ριχτήκαμε με πάθος κ μανία στο πεδίο μάχης. Πάλε ελείψαν οι σφαίρες όπως στον πρώτο γύρο, με τη διαφορά όμως πως τούτη τη φορά ήταν μπλε κ πράσινες κ εδείχναμε λλίη εγκράτεια κ εν εσύρναμε όπου να’ ναι. Έτσι ο τρίτος γύρος ναι μεν ήταν χωρίς αποτέλεσμα, αλλά ήταν πιο μεγάλος σε διάρκεια κ πιο ενδιαφέρον σε φάσεις. Κ κάνοντας έναν απολογισμό πογιατισμένων, ήταν περισσότεροι. Proud to be out όι επειδή επογιατίστηκα, αλλα επειδή ελείψαν οι σφαίρες. Οι οποίες ήταν πολύ προσεκτικά ξοδεμένες (μόνο το 27% εχτυπήσε ξύλο, το 52% λάστιχο, το 20% χώμα — το υπόλοιπο 1% εχτύπησε άγρια).

Φεύγοντας που το Paintball, εμετρούσαμε μελανιές. Κ εγώ εκτός των μελανιών, εμετρούσα κ τις πιτσιλιές στα converse μου, που ομολογουμένως είχαν γίνει ωραία με τζιείνες ούλλες τις μπογιές! 

Το ότι τις επόμενες μέρες ήμασταν όλοι ελαφρώς πιασμένοι, είναι ενδεικτικό του πόσο αγύμναστοι είμαστε.

Α επίσης, αποδείχτηκε πως τελικά καταφέρνω τα στο paintball–όλοι εδηλώσαν πως την επόμενη φορά θέλουν να είναι στην ομάδα μου. Εν ξέρω αν έχει καμιά σχέση το ότι όσες φορές επέτυχα αντίπαλο, έβρισκα τον είτε στην οικογένεια είτε στο κεφάλι (ευτυχώς που φορούσαν κράνος!!). Όι όι, όλα αυτά είναι κακεντρέχειες , απλά αναγνωρίζεται το ταλέντο μου.. 😉

Ιουνίου 18, 2008

Copy-cat

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 6:25 μμ

Εχτές, εξεκίνησε επίσημα η εξεταστική Ιουνίου-Ιουλίου 2008.

Εχτές, εκατάφερα να αποσπάσω την πρώτη μου παρατήρηση EVER στο αμφιθέατρο.

Κ εντράπηκα πάααααρα πάααρα πολλά. 😦

Η αλήθεια είναι πως εν συμπαθώ τις αντιγραφές κ εν μου εκάμαν ποτέ παρατήρηση για κάτι τέτοιο. Ως εχτές. 

Ως μαθήτρια, εν αντέγραψα ποτέ, ούτε σε διαγωνίσματα, ούτε σε εξετάσεις. Αν με ρωτούσε κάποιος κάτι, ελαλούσα του, αλλά εγώ ποτέ εν ερωτούσα. Ακόμα κ αν είχα την ευκαιρία να αντιγράψω, εγύριζα που την άλλη, για να μν μπαίνω καν στον πειρασμό να συγκρίνω τη δική μου απάντηση με του άλλου. ΚΑλά για σκονάκια εν το συζητώ καν, εν εντελώς άσκοπΑ! Με την τύχη μου τζιείνο που θα έκαμμα σκονάκι ΕΝ θα έπεφτε κατ’ ουδεμία περίπτωση–χώρια που είμαι τόσο άτσαλη που ήταν να τα κάμω σιόνι !

Εν εξεκαθάρισα ακόμα γιατί εν μου αρέσκουν οι αντιγραφές. Εν εξεκαθάρισα, δηλαδή, αν δεν μου αρέσκουν επειδή εν ‘παράνομες’, ή αν επειδή για οποιοδήποτε λόγο -call it ψωροπερηφάνεια, call it αδιαφορία- εν θέλω να με βοηθούν. Θέλω ότι έχω να το κατακτώ με την αξία μου, εν καταδέχουμαι να γράψω κάτι χωρίς να το σκεφτώ μόνη μου.

Φυσικά εν κατηγορώ τζιείνους που αντιγράφουν. Άλλος μπορεί να το κάμει μια στο τόσο, άλλος μπορεί να το κάμμει συστηματικά, όπως κ να’ χει ο καθένας έχει τους δικούς του λόγους.

Τωρά ως φοιτήτρια, άρκεψα να πέφτω.

Στο πρώτο έτος, στα πολλαπλής επιλογής στη φυσική, εσυγκρίναμε τις απαντήσεις με έναν που εκάθετουν δίπλα μου. 2-3 απαντήσεις είπαμε, τίποτε σε σχέση με το υπόλοιπο αμφιθέατρο που μπορεί κ να ελύσαν συνεταιρικά το γραπτό, αλλά πάλε μετρά σαν βοήθεια. Στα υπόλοιπα μαθήματα, άμα με ρωτούσαν κ ήξερα, ελαλούσα. Σε 1-2 μαθήματα μάλιστα, έπεσα τέλεια κ ερώτησα κ γω πίσω. Μια λέξη εζητούσα μόνο όμως, για να μπορέσω να προσανατολιστώ, κ που τζιαμέ τζ τζιει εσυνέχιζα μόνη μου.

Στο χτεσινό μάθημα, είχαμε κάτι ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής. Κ εφόσον όλο το υπόλοιπο αμφιθέατρο είτε είχε ειδικευόμενους να του λαλεί τις απαντήσεις –εν ξέρω ποιους εν να κάψω, αλλά εν νομίζω να το διαβάζει κάποιος που να μπορεί να κάμει κάτι– ή εβρίσκαν τα με τους διπλανούς τους, αρκέψαμε κ μεις να συγκρίνουμε απαντήσεις.

Τις πρώτες ήξερα τες σίουρα οπόταν άμα μου λαλούσε ο διπλανός μου λάθος, εν εφοούμουν ότι ήταν να τον κάψω κ επέμενα στις δικές μου απαντήσεις κ ελαλούσα του κ εδιόρθωνε τα.

Κάπου τζιαμέ, στην μεγάλη μου επιμονή, θωρεί με ο επιτηρητής.

 ‘ Συνάδελφε ! Σε βλέπω ! ΠΡΟΣΕΧΕ!’

Νομίζω έχει παντζιάρι που έννεν τόσο κόκκινο όσο έγινα εγώ τζιείνη την ώρα. Κ εγύρισα στο γραπτό μου κ εν είπα τίποτετίποτετίποτετίποτε άλλο.

Όι τίποτε άλλο, εντράπηκα τόσο πολλά κ εν εκέρδισα κ τίποτε ! Εν τις πάρακατω που εν ήμουν σίουρη κ ήθελα επιβεβαίωση!

Υγεία, νομίζω περνώ ένιγουεϊ. Τονίζω το *νομίζω*, επειδή όσο περνά η ώρα κ σκέφτουμαι τι έγραψα, αμφιβάλλω για την ορθότητα των απαντήσεων μου. Όσων θυμούμαι δηλαδή.

Ακολούθως, επιάσαμε ταξί για να επιστρέψουμε κέντρο επειδή εχάσαμε το λεωφορείο (κ εγράφαμε στο νοσοκομείο έξω που την πόλη). Το ταξί είπε να μας πάρει μια μικρή βόλτα στους γύρω δήμους της Θεσσαλονίκης για να πετάξει μια γιαγιούλα που ήταν μαζί μας. Οπόταν εκάμαμε τη βόλτα μας.

Η πρώτη μέρα της εξεταστικής κ η μέρα της πρώτης μου παρατήρησης, τελειώνει με μια βόλτα στην παραλία κ παγωτό 😀

Α ναι! K euro. 😉

**ΔΑΜΕ θέλω να φανταστείτε μια φωτογραφία με 2 βιβλία-που-θυμίζουν-τόμους-εγκυκλοπαίδειας κ ένα άδειο σακκουλακι maltesers που πάνω τους**

P.S. Εχάλασε η φωτογραφική μου =/

Ιουνίου 10, 2008

Time Machine

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 1:39 πμ

Η δική μου εξεταστική, κοντεύκει επικίνδυνα. Το επικίνδυνα έγκειται στο ότι ακόμα παλεύκω να με βάλω σε ένα πρόγραμμα κ να αρκέψω διάβασμα.

Αγνοώντας την παραπάνω δήλωση, ανάψα την τηλεόραση να κάμω το καθιερωμένο zapping κ να τη σβήσω.

ΜΑ Ω!!

Έτσι όπως εγύριζα τα κανάλια, ακούω μια φωνή γνώριμη, ένα τραγούδι να μου θυμίζει εμένα μιτσιά να κάθουμαι στον καναπέ με τη θεία μου, να κρατούμε ένα πράσινο πίνακα με τον Γκούφυ κ να έχουμε απλωμένη μια τράπουλα ! {Όι, εν είμαι  χαρτόμουτρο. Εμάθαινα μαθηματικά 😀 }

Κ όλα αυτά, έχοντας μουσική υπόκρουση το τραγούδι που επετάχτηκε εψές.

*drumroll*

.

.

ΤΣΑΪ ΜΕ ΛΕΜΟΝΙ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ !!! Performed by DAKIS, φορώντας ένα κοστούμι με ένα άσπρο τατσωμένο πουκάμισο σάννα κ επήε paintball κ επετύχαν τον 985739 φορές με tiny σφαιρούδες με μαύρη μπογιά. Ήταν ακριβώς ο ίδιος, όπως τον θυμούμαι πριν 15 χρόνια.

Έννεν το βίντεο το ψεσινό αλλά έχει το τραγούδι 😛

Κάπως έτσι, έκατσα κ επαρακολούθησα το ηλίθιο παιχνίδι του βλάκα, του φτανού, του πρήχτη του μικρούτσικου, με την ελπίδα να μου πει κ το τότε αγαπημένο μου..

*drumroll πάλε*

.

.

ΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΗ ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ .. νανανανανανανα να ποτές ..για να θυμηθώ τον στίχο. Αλλά εν μου έκαμε τη χάρη. Ούτε καν το Μαρίνα Μαρίνα Μαρίνααα..νανανα νανανα νανα. Κ έτσι, έκατσα στο youtube κ ήβρα το !

Κ μετά, από link σε link, εκατάληξα να βλέπω όλα τα τραγούδια που μου θυμίζαν άαααααααλλες εποχές. Εν τα βάλλω δαμέ επειδή εν να γεμώσει ο τόπος βιντεούθκια, αλλά βάλλω τα λινκς όποιος θέλει να τα ακούσει να θυμηθεί τα παιδικά του χρόνια, να τα βλέπει. (ΚΑΛΑ, εν για να τα βρίσκω εγώ εύκολα να μν ανακατώννω συνέχεια στο youtube ! )

Remember Κορκολή?? Νομίζω εν μεταγενέστερος, αλλά εν πειράζει. Σκόνη και θρύψαλα να γίνομαι μαζί σουυυ..! (Εν βρίσκω καλό λινκ για τούτο).  Ή το ντύσου πρόχειρα κ βάλε/βγάλε το κραγιόν σου κ το νεΚΡΟΣ ή ζωνταΝΟΣ εΣΕνα θα ζηΤΑω, σαν ΝΑ’ μουνα σκορΠΙΟΣ στις φλΟγες τριγυρΝΑω!! Άρεσκε της μάμας μου. Ώσπου κ εφκήκε ότι κάτι όι καλά πράματα έκαμε κ έτσι εστράφηκε στον Κότσιρα. Ώσπου κ έκοψε τα μαλλιά του ο Κότσιρας κ τωρά ψάχνει άλλο να της αρέσει.

Ή το Lambada ! Το οποίο θυμίζει μου καρναβάλια. Κ μια πράσινη φούστα που είχα επίσης όταν ήμουν μιτσιά.

Sometimes, i even surprise myself με τις περίεργες αναλαμπές που έχω.

🙄

 

Ιουνίου 5, 2008

Ιστορία μου, αμαρτία μου

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 1:35 μμ

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια κοπέλα.

Αυτή η κοπέλα, είχε εξεταστική κ εν είχε όρεξη να διαβάσει (τι μου θυμίζει .. χμμ ). Κ για να περνά την ώρα της, αντί να γυρίζει κ να νιώθει τύψεις, εκάθετουν στο computer τάχα να δεί κάτι σημαντικά πράματα, απαραίτητα για το διάβασμα της. Αντί όμως να βλέπει τζιείνα τα σημαντικά πράματα (τα ποια ?), εδιάβαζε μπλογκς που την άκρα.

Διάβασε κ να διαβάσεις, εθίστικε κ κάθε μέρα επερνούσε που κάθε μπλογκ αρκετές φορές με την ελπίδα ότι κάποιο καινούριο ποστ ήταν να ανέβει.

Τούτη τη μανία της, την μετέδωσε σε μια φίλη της. Η οποία άρχισε να διαβάζει επίσης μανιωδώς μπλογκς, όι στο βαθμό της πρώτης, αλλά σε σημείο που να εθιστεί κ τζιείνη.

Τούτες οι θκυό οι κορούες, είχαν να κάμουν μια εργασία μαζί. Η εργασία έπρεπε να γίνει στον υπολογιστή. Υπολογιστή που είχε κ ίντερνετ.

. . .

. .

.

Ε τελικά, αντί εργασία, εκάμαν μπλογκ.

Η διαφωνία τους ήταν στο ότι η μια ήθελε το μπλογκ ανώνυμο, ενώ η άλλη επώνυμο.

Τελικά επικράτησε η επωνυμία, με αποτέλεσμα όλος ο περίγυρος να μάθει ότι τούτες οι κορούες έχουν μπλογκ. Πράγμα που έβαλε ιδέες και σε άλλο κόσμο να ξεκινήσει μπλογκ.

Η μια η κορούα, τζιείνη που το ήθελε ανώνυμο, εν έγραφε πολλά συχνά επειδή εντρέπετουν. Εν ήθελε να διαβάζει ο κόσμος τι έγραφε, επειδή εν έγραφε ωραία. Στα πολλά, άρκεψε να γράφει, κ όποιον πάρει ο χάρος.

Η άλλη έφκαλλε το άχτι της. Κ εκατάφερνε το επειδή έγραφε ωραία.

Το μπλογκ επιβίωσε λίους μήνες.

Σε κάποια φάση, σε εντελώς ανύποπτο χρόνο, η κορούα που έγραφε ωραία, ανέβασε ποστ που ανακοίνωνε το κλείσιμο του μπλογκ.

Η άλλη εν ήξερε τίποτε, ώσπου άνοιξε μια μέρα το μπλογκ κ είδε το αποχαιρετηστήριο ποστ. Ελυπήθηκε αλλά άτε. Άρκεψε να συνηθίζει το μπλογκ κ άρεσε της που έγραφε πράματα που συνέβαιναν κ που αν δεν ήταν το μπλογκ ήταν να τα ξιάσει. Αλλά εν ήθελε να συνεχίσει το μπλογκ μόνη της, ειδικά αφού ήταν κ επώνυμο.

Έτσι, ξεκίνησε νέο μπλογκ, ανώνυμο, χωρίς να το ανακοινώσει σε κανένα. Κ είναι χαρούμενη που πλέον μπορεί να γράφει τες πελλάρες της ανενόχλητη, χωρίς να αγχώνεται πως εν να γράψει κάτι που εν να την εκθέσει στα μάτια γνωστών κ φίλων.

Και το μπλογκ (όπως κ η ζωή) συνεχίζεται 🙂

Ιουνίου 2, 2008

Grr!

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 3:50 μμ

Εν κανεί δηλαδή που εν να χάσουμε το μισό καλοκαίρι (κ βάλε) ένεκα εξεταστικής, εν ανάγκη να μας το φακκούν κ που πάνω ??

Έρκεται την περασμένη βδομάδα ο καθηγητής, κάμμει μας το μάθημα κ με το που τελειώνει τι μας λαλεί ?

‘Άντε παιδιά, καλό καλοκαίρι, καλές διακοπές, καλά να περάσετε!’

ΕΕ? Πού εν το παράξενο? Εν μπορείς να πεις, ωραία ευχή, φυσιολογική, συνηθισμένη. 

ΝΑΙ, μόνο που εμείς πριν ευχαριστηθούμε καλοκαίρι, πρέπει να περάσουμε που το μαρτύριο της εξεταστικής.

Κ αν η εξεταστική εν μια φορά μαρτύριο το χειμώνα, εν 10 φορές χειρότερη το καλοκαίρι που έχεις όλους τους  πειρασμούς μπροστά σου! Μεγαλώνει η μέρα, έχεις όρεξη για παραπάνω βόλτες αφού το επιτρέπει κ ο καιρός, θέλεις να πάεις θάλασσα, νοσταλγείς περασμένα καλοκαίρια κ θέλεις να πάεις πίσω, εν μπορείς να κάτσεις ένα τόπο επειδή εν τόση ζέστη που δρώνεις που πάνω ως κάτω ακόμα κ αν έχεις τον ανεμιστήρα να σου φυσά ούλλη την ώρα, θέλεις να κάμμεις 4-5 φορές την ημέρα ντουζ να δροσίζεσαι, πίνεις άπειρες ποσότητες νερό κ μετά  οι κούρσες στην τουαλέτα γίνουνται παραπάνω που τα λεπτά που κάθεσαι μπροστά που το βιβλίο.

ΓΕνικά ρε παιδί μου, το καλοκαίρι εν προσφέρεται για διάβασμα.

17 του ΙούΝη ξεκινούμε, 18 του ΙούΛη τελειώνουμε.

Δηλαδή ένας μήνας κ κάτι. Ένας μήνας κ κάτι που το καλοκαίρι.

Μα έλα όμως που εν έχουμε άλλη επιλογή.

Άτε. ΥΠΟΜΟΝΗ.

ΥΓ. Έφα τη ζωή μου δαμέ προσπαθώντας να βάλω μια εικόνα. Προφανώς εν τα κατάφερα. Νομίζω κ τις άλλες που έβαλα εν καταλάθος που τες έβαλα. Κάποτε θα μάθω. 😳 Πιο μετά ξαναδοκιμάζω. Προς το παρόν, άρκεψα να πειραματίζομαι με τα χρώματα. Hah, το επόμενο βήμα είναι να αλλάξω όλη τη διαρρύθμιση του μπλογκ. Hmm..not a bad idea δεδομένου ότι εν πολλά ‘dark’ για καλοκαίρι. ΄ΚΑλά ντάξει παρετώ, παώ να ανοίξω κανένα βιβλίο. Ύστερα πάλε 😉

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.