Let me play among the stars..

Ιουλίου 3, 2008

Nighty-night !

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 2:51 πμ

Η ψεσινή νύχτα άρχισε ωραία..

     -Γιατρίνα κοίτα τι σου έφερα!

     -Τι, τι ??

     -Το καλύτερο προφιτερόλ της Ξάνθης ! Που ήρτετε κ εν επρολάβετε να φάτε.. ε έφερα να δοκιμάσετε 😀

Ακολούθησε DVD, μια τάρτα, ένα μίνι-κοκ κ 1/3 του οικογενειακού κουτιού παγωτό.

Κ μετά σπίτι..

Αχ, μα τωρά εν μπορώ να κοιμηθώ, έχω πολλή ενέργεια με τούτη ούλλη τη γλυκόζη! I know! Ας πλύνω πιάτα !

Αα !! Παλιοκατσαρίδα !! ΠΟυ εβρέθηκες δαμέ ?! Έι που πάεις ??! Έλα πίσω !! Έλα να σε σκοτώσω !! Εε μεν βουράς .. παλιοκατσαρίδα !! Μείνε !!

*BLHGRPT* –> Η κατσαρίδα που πιττώνεται.

YES! Καλά να σου κάμω. You evil παλιοκατσαριδα.

Note to self: να προμηθευτώ κατσαριδοκτόνο.

Κάπως έτσι αποφάσισα να παω προς το δωμάτιο μου κ να διαβάσω το βιβλίο μου ώσπου να νυστάξω. Κανένα δίωρο μετά, άρχισε να βρέχει.

Ναι, να ΒΡΕΧΕΙ ! ΚΑνονικότατα, να αστράφτει, να βροντά κ να φυσά να μου ανεμίζει την κουρτίνα.

Oh well, ας κλείσω τα παράθυρα κ να συνεχίσω το βιβλίο μου.

Α! Ποιος με θυμήθηκε έτσι ώρα ? Ααα μάανα μου ρε, επεθυμήσαν με, βλέπουν  Λευκό Πύργο στην tv κ θυμούνται με..αχχ κ γω πεθυμ– Α! ΠΑΛΙΟΚΟΥΝΟΥΠΙ !! ΤΙ ΓΥΡΕΥΚΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΟΔΙ ΜΟΥ ?!

*BLGHR* –> Το κουνούπι που σπουρτά.

Ίουουυ γιαξ γιαξ γιαξ σκατοπαλιολετσοκουνούπι ήπιες μου τα γαίματα μου κ τωρά επίτισες μου τα γιαξ γιαξ καλά σου έκαμα που σε εσκότωσα γιαξ πάω να πλυθώ γιαξ γιαξ!

Ωραία, τωρά που πλύθηκα κ εξεφορτώθηκα το παλιοκουνούπι που μου έπινε το αίμα, να απαντήσω στο μήνυμα κ να συνεχίσω το βιβλίο μου. Αχ τι ωραία που ακούεται η βροχή.

*ΙΙΙΟΥ ΙΙΙΟΥ ΙΙΙΟΥ ΙΙΙΟΥ ΙΙΙΟΥ* –> Ο συναγερμός που για άγνωστο λόγο άρκεψε να ηχεί.

ΓκρΡρ!! Τι έγινε πάλε?! Εν τόσο ευαίσθητος ο παλιοσυναγερμός που αρκέφκει με την τόση δα βροντούλα ?? Ας προσπαθήσω να απομονώσω τον ήχο κ να συνεχίσω το βιβλίο μου..Αα κ άλλο μήνυμα..χμ ναι, έχει προβλήματα ο κόσμος. Ας τα λύσουμε 😀

*ΑαΑΑ ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ φυγΕεεε ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ ΤωρΑΑΑΑ* –> Η γειτόνισσα με την σπαστική φωνή που σε ανύποπτο χρόνο ξεσπά σε άναρθρες κραυγές.

Καλά τι έπαθε τούτη τωρά? Ως τωρά εσυνήθιζε να τσιριλλά τόσο τα μεσημέρια, τα βράδια ήταν πιο ..ήρεμη..να είχε πανσέληνο να πω εσεληνιάστηκε άτε.. τι να πεις, εν να σιωπήσει, που εν να πάει.

Στο μεταξύ έχω κ μια ψυχανάλυση να κάμω. Χμ ωραία, επέτυχε με σε φάση που διώ καλές συμβουλές. (Note: καλές συμβουλές διώ άμα νυστάζω, πεινώ ή είμαι πτώμα –> hint hint: ενύσταξα.)

*KΡΤΣ ΚΡΤΣ ΤΣΣΣΣ* –> Το ζόμπι η αρφή μου που εξύπνησε κ επείνασε κ εγύρευκε τίποτε να φάει.

-Γιατρίναα ! Ακούεις που βρέχει ?? ΜΑ βρέχει δυνατά α! Μα τι κάμμεις έτσι ώρα ξύπνια ?

-Εε α..

-Εν μπορώ να κοιμηθώ, εν πολλά δυνατά. Άκουσες πριν τζιείνο το πράμα που έσπασε? Μα γιατί εν κοιμάσαι? Άτε κόρη μου κοιμήθου.

-..

(Κάτι μου λέει ότι εν θυμάται τίποτε που τούτα ούλλα σήμερα. :P)

Και όταν ο συναγερμός ησύχασε, η γειτόνισσα έκλεισε το στόμα της, κ η αρφή μου αποσύρθηκε στα ιδιαίτερα της διαμερίσματα, και αφού έδωσα τις πολύτιμες συμβουλές μου, εδιάβασα το βιβλίο μου κ εχάλασα το κάρμα μου όχι μια αλλά δύο φορές σκοτώνοντας κ κουνούπατσο κ κατσαρίδα, επιτέλους εγύρισα πλευρό κ εκοιμήθηκα 😀

Πώς λέμε ‘Νύχτα γεμάτη θάματα, νύχτα σπαρμένη μάγια’ ?

ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ!

Advertisements

4 Σχόλια »

  1. pos ta kataferes na pittoseis to kounoupi??? potte en ekatafera na to skotoso…damn!

    Σχόλιο από RoAm — Ιουλίου 3, 2008 @ 11:28 πμ | Απάντηση

  2. κάτι τέτοιες νύκτες θέλω να ανοίξω ένα παράθυρο τζιαι να αρχίσω να τσιριλλώ…

    Σχόλιο από Κρίση Ταυτότητας — Ιουλίου 7, 2008 @ 1:12 μμ | Απάντηση

  3. Χμμ..Πώς νιώθεις που αφαίρεσες το δικαίωμα της ζωής απο δύο μικρά κι ανυπεράσπιστα πλάσματα;
    Απ’ ότι είδα ευχαριστήθηκες το!
    Δολοφόοοοοναααα… :p

    Σχόλιο από Anna — Ιουλίου 10, 2008 @ 2:27 πμ | Απάντηση

  4. @RoAm: Τα κουνούπια τους δαμέσα πρέπει ναν λίο χαζά. Κάθουνται τζιαμέ σάννα κ περιμένουν σε να τα πιττώσεις !!

    @Κρίση Ταυτότητας: Heh, i agree with you. Ακόμα χειρότερα όταν κυκλοφορούν ΚΑΙ μεθυσμένοι που τραγουδούν/τσιριλλούν/σπάζουν πράματα!

    @Anna: Για να είμαι ειλικρινής εν νιώθω πολλά περήφανη. Αλλά την ώρα που πίττωσα το κουνούπι ένιωσα μια κάποια ανακούφιση αναλογιζόμενη πόσα τσιμπήματα εγλύτωννα! 😀

    Σχόλιο από giatrina — Ιουλίου 12, 2008 @ 3:46 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: