Let me play among the stars..

Ιανουαρίου 30, 2009

There’s a secret place

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 3:43 μμ

-Welcome to my hide away-

Advertisements

Ιανουαρίου 26, 2009

Το λεωφορείο που πάει στο Παπανικολάου…

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 7:35 μμ

αγαπητέ περαστικέ, που κατέληξες εδώ ψάχνοντας το ανωτέρω, είναι το 57.

Το λεωφορείο που πάει στο Παπαγεωργίου, είναι το 28.

Να χτυπάς  *πάντα* εισιτήριο επειδή μπαίνουν συχνά ελεγκτές.

Μια ευγενική προσφορά του μπλογκ 🙂

Ιανουαρίου 23, 2009

Τστστς.

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 12:47 πμ

Στον αγαπητό μου (NOT) πρώην συμμαθητή που είδα σήμερα έξω που τη λέσχη κ εχαιρέτησα τον κ εγύρισε που την άλλη.

ΕΙΣΑΙ ΓΑΡΟΣ

Ντάξει ρε φίλε, εν τζιαι είχαμε ποττέ τζιαι τες καλύτερες σχέσεις, αλλά ένα γεια ελαλούσαμε το άμα εσυναντιούμασταν στο δρόμο.  Άμα είμαστε Κύπρο τζιαι δώκεις πάνω μου, μια χαρά μιλάς μου. Δαμέ ΤΙ γυρίζεις που την άλλη ?? Δικαιολογίες του τύπου εν σε είδα, εν μετρούν επειδή εγύρισες τζι’ είδες με τζιαι εν μπορώ να πω ότι άλλαξα ιδιαίτερα που την τελευταία φορά που ανταλλάξαμε χαιρετισμούς. Άρα, εγύρισες που την άλλη.

ΓΑΡΕ.

Συνήθως εφαρμόζω την τακτική ‘Συμπαθώ σε-μιλώ σου, εν σε συμπαθώ-εν σου μιλώ’, αλλά σε σένα έκαμμα εξαίρεση τζιαι ελαλούσα σου γεια επειδή κατά βάθος ενόμιζα πως σε είχα παρεξηγήσει κ είπα να σου δώσω δεύτερο chance. Εν γεγονός, εν μπορώ να ψυχολογώ τον κόσμο τζιαι συχνά βρίσκομαι προ εκπλήξεων. Γι΄αυτό ποττέ εν είμαι απόλυτη όσον αφορά την κρίση μου για τον χαρακτήρα του άλλου. Τζιαι ενευρίασα επειδή απέδειξες μου ότι έκαμα λάθος πάλε.

Anyway.

Αν σε ξαναχαιρετήσω να μου φτύσεις.

ΓΑΡΕ.

(Εν μ΄αρέσκει καθόλου η λέξη σαν λέξη κ γι΄αυτό την χρησιμοποιώ για τζιείνους που με νευριάζουν, τα γαϊδουράκια εν μου φταιν σε τίποτε κατά τ’ άλλα.)

Ιανουαρίου 11, 2009

in vino veritas

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 4:25 πμ

Νομίζω ανακάλυψα τι πάει λάθος με μένα.

Εν αφήννω τον κόσμο να μου κοντεύκει.

Αν ρωτήσεις κάποιον που με ξέρει τι πιστεύκει για μένα, εν να σου πει οκ, καλή κορούα, ήσυχη, ευγενική, συμπαθητική, εν πολλομιλά, ε αυτά. Άτε αν με ξέρει πολύ καιρό να σου πει πως είμαι τζαι κυκλοθυμική ώρες ώρες αλλά φιλική προς το περιβάλλον κ τους περιβάλλοντες.

Μα ρε κουμπάρε, εν είμαι μόνο τούτα. Θέλω να πιστεύκω πως εν είμαι μόνο τούτα. Απλά εν σου δείχνω παραπάνω.

Τζιαι γι αυτό εν με ξέρει κανένας στο βάθος που θα έπρεπε τουλάχιστον οι δικοί  σου άνθρωποι να σε ξέρουν. Γι΄αυτό εν με καταλαβαίνει τζιαι κανένας.

ΠΟυ την άλλη, ούτε γω καταλαβαίνω τον εαυτό μου.Γι΄ατυό εν θέλω να μου κοντεύκει κανένας. Τουλάχιστον ώσπου να καταφέρω να ανακαλύψω εμνένα.

Τζι όποιον μου κοντεύκει, θκιώχνω τον. Ή πιο ευγενικά, απομακρύνουμαι εγώ.

Τζιαι όσο περνά ο καιρός, τζιαι μεγαλώνω τζιαι σκέφτουμαι διάφορες πελλάρες τζιαι κάμμω απολογισμούς, βρίσκω ότι μεταξύ τζιείνων ούλλων των ανθρώπων που έχω/είχα κατά καιρούς γυρώ μου, μόνον ένας είσιε την υπομονή τζιαι το θάρρος να μου κοντέψει, παραπάνω που όσο άντεχα προφανώς, αφού μετά εντελώς άκομψα, ετράπηκα σε άτακτη φυγή. Τζιαι ξέρω ότι επλήγωσα τον.  Τζιαι φταίω. Τζιαι μετανοιώνω. Αλλά εν αλλάσσει τίποτε τωρά. Είμαστε φίλοι. Αλλά κατά βάθος ξέρουμε πως εν είμαστε. Τζιαι φταίω. Τζιαι λυπούμαι. Απλά θέλω να ξέρει ότι εν φταίει τζιείνος.

Τάχα εν το μπλογκ για να φκάλλω το άχτι μου. Ήταν στην αρχή, τωρά όι. Τωρά απλά κρατώ το γιατί  έχω το πείσμα τζ εν θέλω να το κλείσω. Κακή επιλογή ξέρω το, μα ελπίζω σε κάτι καλύτερο τζιαι κρατώ το. Τζιαι έχω μια διακριτική παρουσία στον κόσμο των μπλογκερς που ρε παιδί μου φαίνοτναι τόσο ενδιαφέροντα άτομα. Θέλω να ανήκω τζ εγώ τζιαμε. Ανάθθεμα αν μπορώ όμως.

Ίσως απλά να έχω μεγάλες προσδοκίες που τον εαυτό μου. Τζιαι επειδή εν καταφέρνω να φτάσω στο σημείο που θέλω, εν θέλω να με βλέπει κανένας ελλιπή. Εν ξέρω πότε εννα νιώσω έτοιμη να αφήσω κάποιον να με κατανοήσειπλήρως.

Ιανουαρίου 6, 2009

All good things

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 4:51 μμ

..eventually come to an end.

Ως την τελευταία στιγμή επαρακαλούσα να βρεθεί μια θέση 3-4 μέρες πιο μετά για να παρατείνω τις διακοπές μου, αρνούμουν να παραδεχτώ ήττα κ εν ετοίμαζα ούτε τη βαλίτσα, έπιαννα συνέχεια τηλέφωνα κ ερωτούσα αν υπάρχει καμιά θέση … αλλά τίποτε. Όταν εκόντεψε επικίνδυνα η ώρα που θα έφεφκε το αεροπλάνο, ε τότε εδεήθηκα να σάσω τη βαλίτσα κ να πάω στο αεροδρόμιο (χωρίς προβλήματα τούτη τη φορά).

Φέτος οι χριστουγεννιάτικες διακοπές ήταν κατά πολύ καλύτερες που πέρσι αλλά κ πιο σύντομες. Ή τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε.

Χμ, μόλις έκαμα μια ανασκόπηση των περσινών διακοπών κ είδα ότι ήταν βοηθητική η καταγραφή των δραστηριοτήτων σε μορφή λιστούας so θα το ξανακάμω 😛

1. Cinema: Madagascar II 😀 Was fun, αλλά το ένα άρεσε μου παραπάνω. Μετά συνεχίσαμε σε ένα καφέ για κουβέντα αφού το cinema εννεν ιδιαίτερα κοινωνική δραστηριότητα.

2. Νομίζω έμεινα σπίτι κ εψήναμε κάστανα. Μμμμ, yummy! Ήταν πριν αρχίσει το ΠΟΛΥ ΦΑΙ ! Επίσης έπιασε η sis την άδεια (ΜΠΡΑΒΟ να χαίρεσαι την άδεια σου κ να με παίρνεις γυρούς ΚΑΙ εσύ;p). Εγώ μάλλον το καλοκαίρι. Πτου μου ξέρω το αλλά άτε, what to do.

3. Στην αρχή είπαμε να πάμε Οκτάνα. Είχα το στο blacklist αλλά προφανώς τζιείνος που το επρότεινε εν το είχε κ είπα να μεν είμαι ιδιότροπη κ να πάω. Κατά βάθος επαρακαλούσα να μεν έχει τόπο. Κ ΕΝ ΕΙΧΕ !! 😀  Είπαμε να πάμε κάπου κοντά κ κάπως έτσι καταλήξαμε Plato’s. I like Plato’s. Αν κ εν επολλοάκουα τι ελαλούσαν όσοι ήταν σε μεγαλύτερη απο 60εκατοστά απόσταση που μένα κ ήμασταν μεγάλη παρέα. Κ έτσι εκάμμαμε ανακατατάξεις συνέχεια για να μιλήσουν όλοι με όλους :p

4. Τα Χριστούγεννα πάντα πάμεστο χωριό οικογενειακά. Έτσι κ φέτος εν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε μια απόδραση στα βουνά. Εντωμεταξύ το χωριό ώσπου πάει φκαιρώνει τέλεια. Α! Εμίλησα κ της βαφτιστικιάς μου στο τηλέφωνο κ έμαθε να μετρά ως το δέκα ! Το μωρόοο !!! (διευκρίνιση: εν είμαι κακιά νονά κ μιλώ μόνο στο τηλέφνο με το μωρό, εν το μωρό σε άλλη ήπειρο κ εν λλίο δύσκολο να τη βλέπω συχνα =/)/

5. Εξεκινήσαμε για βόλτα, επήαμε τζιαμέ που κάποτε ήταν το coffeewayτωρά εμαντέψαμε πως το λαλούν coffeetime αλλά εν ξέρω κατά πόσο εν έγκυρο τούτο που λαλώ, ένιγουέι. Μετά επήα να δω τους άλλους στο Playce κ μετά ξανά με τους άλλους στο City Pride, το οποίο από άποψη μουσικής εξεκίνησε καλά αλλά μετά εχάλασε μας  τα. Φυσικάεσηκωθήκαμε κ εφύαμε προχωρώντας στο Scarabeo. Τζιαμέ τα πράγματα ήταν καλύτερα αφού ήβραμε τραπεζάκι που μας εχωρούσε όλους. Έχω να καταγγείλω πως ετάξαν μας shots tα οποία καρτερούμεν τα ακόμα κ επίσης έχω να ζητήσω ένα συγγνώωωμη που τη σερβιτόρα που της εκάμμαμε χάλια το τραπάζι ανά τακτά διαστήματα.

Χμ ναι, τώρα που το σκέφτομαι έχει κ συνέχεια τούτη η έξοδος. Φεύγοντας που Scarabeo εν ήθελε να πάει κανένας σπίτι. Κάποιος είπε να πάμε χιόνια. Κ η πλειοψηφία εσυμφώνησε. Η ώρα 4 το πρωί μιλούμε ! Αλλά μίλησε η φωνή της λογικής:  ‘τα χιόνια εν μακρυά, εν νύχτα κ κανενός το αυτοκίνητο εν κάμμει για τα χιονισμένα βουνά. Πάμε ΘΑΛΑΣΣΑ !!’. Καλώς ή κακώς εναυάγησε κ τούτη η ιδέα κ εν τέλει ξημερωθήκαμε στο reception ενός ξενοδοχείου όπου εδούλεφκε ένας άλλος της παρέας, με τζιείνον να δουλεύκει κ εμας να παίζουμε με το γιορτινό διάκοσμο του ξενοδοχείου κ να τρώμε τα cornflakes του breakfast ;p.

6. Η νύχτα απαιτούσε μια βόλτα στο αεροδρόμιο επειδή έφεφκε ένας αγαπητός φίλος. Τελικά ούλλο βουρώ στα αεροδρόμια εγώ, εν τζιαι γίνεται ;p. Στην επιστροφή επιάσαν με να πάμε σπίτι μιας φίλης μου, οπόταν έπιασα κ τους άλλους που ήταν μαζί μου κ επήαμε all together να παίξουμε Pictionary. That was fun!

Μετά από αρκετή ώρα παιχνίδι, έπρεπε να πάμε Ιθάκη για καμιά ώρα. And so we did. Μόνο που αντί για μια ώρα εμείναμε δύο συν μισή ώρα να ψάχνουμε ποιος βλάκας επάρκαρε με τρόπο τέτοιο που μας έκλειε μες το αδιέξοδο. (2 αυτοκίνητα σταθμευένα απέναντι το ένα που το άλλο, με τον κώλο του ενός να προεξέχει με αποτέλεσμα να εν τόσο στενό το πέρασμα που να μεν μας χωρεί). Τελικά ήβραμε τζιείνον που πάρκαρε καλά κ όι τον άλλο με τον προεξέχοντα κώλο, ετάραξε λλίο το αυτοκίνητο του κ επεράσαμε κ εφύαμε.

7. Ήταν το μνημόσυνο του παππού μου κ ήταν να πάμε εκκλησία, αλλά εγώ η γαϊδούρα εν εξύπνησα να πάω. Ντάξει εν νομίζω να πείραξε τον παππού μου, αλλά  η υπόλοιπη μου οικογένεια ήταν λλίο κακοφανισμένη. Συγγνώμη οικογένεια. =/ Μετά είχαμε τραπέζι με τους συγγενείς που ήρταν που Λεμεσό για το μνημόσυνο. ΠΟλύ φαΐ. Το βράδυ Λωτοφάγους με μια φίλη κ συμφοιτητές της, που έχουν ποοοοοολλή πλάκα.

8. Με τους συμφοιτητές της φίλης από Λωτοφάγους, κανονίσαμε να πάμε ice-skating στο παγοδρόμιο της έκθεσης. Κάποιο που τζιείνους, λόγω Erasmus στη Φιλανδία, ήξεραν τις Βασικές Αρχές του Ice-Skating. Κάποιοι από μας ..ΕΝ ΕΙΧΑΝ ΙΔΕΑ !! (Σε κάποια φάση θα ακολουθήσει post με τίτλο ‘The Ice-Skating Experience’. Αναμένατε :p)

Μετά το iceskating, οι συμφοιτητές (της κορούς) είχαν κανονισμένα άλλα πράματα, αλλά εγώ κ η κορού ηθέλαμε να δούμε κ την άλλη παρέα. Επειδή εν είχαμε όρεξη να κανονίσουμε έξοδο, επήαμε σπίτι της κορούς, επαραγγείλαμε πίτσα κ εκαλέσαμε τους υπόλοιπους να έρτουν να μας έβρουν. ;p

9. Let me think. Παίζει να έμεινα σπίτι. Α όι, ήρτε ένας φίλος λεμεσιανός να δει τους λευκωσιάτες φίλους του. Στην αρχή επήαμε για φαΐ, μετά στο Allou, μετά εδοκιμάσαμε να πάμε Scarabeo αλλά ήταν full κ ήμασταν πολλοί  κ εν ηθέλαμε να στεκούμαστε. Εδοκιμάσαμε επίσης Babylon, New Div, Plato’s, ακόμα κ Κόκκινο Ποδήλατο, αλλά φαίνεται εν μας ήθελε. Απορρίψαν μου τη Reckless, κ επροτείναν browns όπου δυστυχώς είχε τόπο. Εκάτσαμε καμιά ώρα κ μετά εμετακινηθήκαμε ξανά προς Scarabeo για να δει ο φίλτατος λεμεσιανός ένα άλλο φίλο του.

10. Χμ, παραμονή Πρωτοχρονιάς. Ωραία μέρα, είχε ήλιο. Επήαμε στο Beanery, που εν τεράστιο !!!!! Πρώτη φορά επήεννα κ έκαμε μου εντύπωση το πόσο μεγάλο ήταν! Αφού εκάτσαμε κάμποση ώρα, είπαμε να το διαλύσουμε. Αλλά εβρέθηκε μπροστά μας το πάρκο της Έγκωμης που ήταν στολισμένο κ είπαμε να κατεβούμε να δούμε τι έχει. Εν είχε τίποτε αλλά οκ;p Είδαμε το παρκούι στολισμένο. ΜΕτά αποφασίσαμε να πάμε κ μια βόλτα στη Λήδρας γιατί που τη μέρα που επήα που επαρακαλούσα όλο τον κόσμο να έρτει να πάμε να περπατήσουμε στη Λήδρας αλλά εν έρκετουν κανένας plus ο καιρός εν ήταν ιδιαίτερα βοηθητικός. Φυσικά ούτε σήμερα που επιλέξαμε να πάμε ήταν πολλά βοηθητικός αφού εφυσούσε κ εψοφήσαμε κ αντί να περπατούμε ήρεμα, ετρέμαμε κ επροχωρούσαμε γλήορα γλήορα.

Το βράδυ της παραμονής, όπως κ κάθε παραμονή, ήμασταν καλεσμένοι στη θεία μου για να υποδεχτούμε όλοι μαζί τη νέα χρονιά. Εννοείται ότι πάλε είχε τραπέζι.

Με το που γύρισε ο χρόνος, για κάποιο ανεξήγητο λόγο, εχάρηκα. Εν αντιθέσει με πέρσι που με το που γύρισε ο χρόνος ελούθηκα το κλάμα. Είμαι αρκετά αισιόδοξη για τούτη τη χρονιά. Ελπίζω να έχω δίκαιο.

Κατά τη 1-1:30, είχαμε gathering στο διαμέρισμα όπου έκαμμε ιδιαίτερα η μάμμα μιας φίλης μου κ επαραχωρούσε μας το για να κάμουμε ένα μινι-πάρτυ για την υποδοχή του 2009. Έχω να δηλώσω ότι επεράσαμε τέλεια!! Επέρασε η ώρα κ ούτε το κατάλαβα. Επαίξαμε κ Pictionary με πολλή πολυτέλεια–αντί να ζωγραφίζουμε σε χαρτι, εζωγραφίζαμε στον ΠΙΝΑΚΑ !! Εκόψαμε βασιλόπιττα (εν εκέρδισα ;p), ανταλλάξαμε δώρα κ ευχές, ήπιαμε κ εμιλήσαμε κάμποσο. Εγώ έβηχα ανά τακτά διαστήματα.

Όταν εξημέρωσε, εδιαλύσαμε.

11. Είχαμε τραπέζι στο σπίτι. Στην αρχή εσκέφτηκα να μν κοιμηθώ καθόλου αφού ώσπου να κοιμηθώ θα έπρεπε να ξυπνήσω, αλλά με το που έφκαλα τους φακούς τα μάτια μου εκλείσαν μόνα τους. Εξύπνησα ακριβώς στην ώρα για το φαΐ. Καλά το βράδυ εν το συζητώ, ήμουν ένα πτώμα οπόταν έμεινα σπίτι. ;p

12. Είχαμε τραπέζι σε μια φίλη μου. Ξέρεις, εν μας εκανούσαν τα οικογενειακά, είχαμε κ τα φιλικά. Τζιαμέ εν έφα φαΐ πολύ, γιατί έκαμμα χώρο για τα γλυκά που θα ακολουθούσαν ;p Επάιξαμε Taboo κ μετά επιάσαμε το κρασί μας κ εκάτσαμε κ εμιλούσαμε ώσπου κ εξημερωθήκαμε πάλε. Somehow τα δόντια μου είχαν γίνει μπλε :S   Άκουσα για κόσμο που άμα πίνει κρασί τα δόντια του γίνονται λλίο ροζέ, αλλά όι ΜΠΛΕ !! Εν θυμούμαι να έφα κάτι μπλε πάντως. Ένιγουεϊ, όταν τα έπλυνα αστράψαν πάλε :p

13. Υποσχεθήκαμε στην μικρή ξαδέλφη μας ότι ήταν να βγούμε μια μέρα για φαγητό μαζί, εγώ, η sis κ τζιείνη. Εν εβόλεψε τις προηγούμενες μέρες να πάμε, οπόταν την τελευταία μέρα έπρεπε να πάμε. Εκαταλήξαμε Nando’s :p

Το βράδυ είχαμε καλεσμένους σπίτι, άρα, φαΐ once more.

Όταν οι καλεσμένοι αποχώρησαν, διακριτικά αποχώρησα κ εγώ για να βρω τους φίλους να τους πω byebye. Το ένα έφερε το άλλο κ τελικά ΠΑΛΕ ξημερωθήκαμε. Αφού εν ήθελα να φύω !!

14. Ρε μα τελικά έμεινα πολλές μέρες!! Εφάνηκε μου κατά πολύ λιγότερο που 14 μέρες !!

Η 14η λοιπόν, ήταν η μέρα που απλά εξύπνησα, ετοίμασα τη  βαλίτσα μου, επήα στο αεροδρόμιο, εμπήκα στο αεροπλάνο, εκοιμήθηκα στο αεροπλάνο, εξύπνησα, εκατέβηκα, έπιασα τη βαλίτσα μου, κ ήρτα σπίτι. Στο κατάκλειστο το σπίτι που εμύριζε κλεισούρα κ ούφφου. Ήταν η πρώτη φορά που εδιερωτήθηκα ΤΙ ΓΥΡΕΥΚΩ ΔΑΜΕ Σ’ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΜΟΝΗ ΜΟΥ !! =/

Καθόλη τη διάρκεια του ταξιδιού, έβηχα κιόλας. Ένιωθα τον διπλανό μου που ετραβούσε τζιει τζιει κάθε φορά που έβηχα αλλά άτε, εν τζιαι ελέγχω το. Οι γονείς μου επιμένουν ότι εγώ φταίω που είμαι άρρωστη. I blame το ανοσοποιητικό μου που εν χάλια κ εν λέει να αναλάβει δράση πέρκι γιάνω. Till then, πάω να κάμω ένα τσαούδι.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!

Blog στο WordPress.com.