Let me play among the stars..

Οκτώβριος 17, 2009

Searching oblivion

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 3:03 μμ

[1. Πατούμε δαμέ, περιμένουμε να αρχίσει να παίζει κ διαβάζουμε]

Αρχίσαμε όμορφα.

Επηαίνναμε μαζί τζιαι εκαταφέρναμε τα.

Σε κάποια φάση, εφοήθηκα, μάλλον, τζιαι έκοψα πίσω.

Μετά όμως επαράκαμα το.

Έρκεσουν, έθκιωχνα σε.

Για ηλίθιο λόγο, αλλά έθκιωχνα σε.

Στα πολλά, επήρες το απόφαση τζιαι έκαμες πίσω.

Επήρες εσύ το δρόμο σου, επήρα τζιαι γω τον δικό μου.

Αλλά ποττέ εν εχαθήκαμε.

Ήμαστε συνέχεια ο ένας στη ζωή του άλλου.

Ώσπου τζιαι κατάλαβα ότι είχα λάθος.

Εν ήθελα να το παραδεχτώ, αλλά εν εμπορούσα να κάμω διαφορετικά.

Τζιαι ήρτα πίσω σε σένα.

Μα άργησα τζιαι εν εγίνετουν.

Τζιαι εξήγησες μου γιατί.

Είχες δίκαιο – είχα άδικο.

Γι’ αυτό άρκεψα να πηαίννω σιγά σιγά τζιαμέ που ήμουν.

Τζιαι εσυνεχίσαμε να’ μαστε ο ένας στη ζωή του άλλου.

Λίο καιρό μετά, αλλάξαν τα δεδομένα.

Τζιαι ήρτες εσύ πίσω.

Επροσπάθησα να φέρω αντίσταση, μα έκαμα τα σιόνι.

Τζιαι όλα έδειχναν να πηαίννουν καλά πάλε, μετά που τόσο καιρό.

Ώσπου τζιαι είπες να μεν χαλάσεις το μοτίβο, τζιαι άρκεψες να φέφκεις.

Εν τζιαι θέλεις να φύεις τέλεια, θέλεις να είμαστε όπως λλίο πριν.

Μα εν λλίο για μένα τωρά.

Εν έχω αντοχές να  προσπαθήσω να σε κρατήσω τόσο κοντά όσο σε θέλω.

Γι’ αυτό φύε.

Φύε τέλεια που τη ζωή μου.

Τζιαι μεν ξανάρτεις.

Άφησμε να σε αφήσω.

Πριν το μετανιώσω πάλε.

[2. Ξιάννουμε.]

Advertisements

Οκτώβριος 1, 2009

Τα νεύρα μου :(

Filed under: Uncategorized — giatrina @ 3:16 πμ

Ούφφου πιον.

Εν μπορώ άλλο.

Εκουράστηκα !

Ένα μάθημα έμεινε, το χειρότερο μάθημα ever !!

Έδωσα το μια φορά τον Ιούνη, άτε εν μας έκατσε για 13892847 διαφορετικούς λόγους, ήτοι: επιάσαμε βιβλίο 2 βδομάδες πριν την εξέταση, ΚΑΙ ΤΙ ΒΙΒΛΙΟ –αδύνατο να διαβαστεί, είπαν μας ότι πάντα μπαίνουν θέματα εκτός ύλης άρα no point να διαβάσουμε τζιείνο το παλιόπραμα, άρα να διαβάσουμε παλιά θέματα όπως κ εκάμαμε, επήαμε τζιαμέ, περιμένουμε πολλαπλής επιλογής και ναι είπε να πρωτοτυπήσει τζιαι να βάλει θέματα σύντομης ανάπτυξης ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΒΙΒΛΙΟ #$@)*# $!@

Ναι ξέρω. Είμαι αδικαιολόγητη. Τζιαι γω τζιαι όσοι επήαμε έτσι.

Τωρά είπα να μεν κάμω το ίδιο λάθος. Θα διαβάσω το βιβλίο.

Προσπαθώ. Πραγματικά προσπαθώ.

Εν τόσο κακογραμμένο όμως που εν μπορώ. Πονεί ο εγκέφαλος μου. ΠΟΝΕΙ!

Έπιασε ο καθηγητής imish να μεταφράσει το βιβλίο που τα γερμανικά (ελείψαν οι μεταφραστές??), εν επρόλαβε να το κάμει μες το χρονικό διάστημα που έπρεπε, ετυπώσαν το, εδώσαν μας το όπως όπως τζιαι έτα τωρά.

Εν φκάλλεις νόημα, εν απλά λέξεις πιντωμένες. Συχνά πυκνά βρίσκεις αναγραμματισμούς, ορθογραφικά, επαναλήψεις, κενά, λέξεις που λείπουν τζιαι πρέπει να τες μαντέψεις, λέξεις αμετάφραστες, λέξεις χωρίς νόημα ΠΟΥ ΕΝ ΜΕ BOLD ενώ τζιείνες που έπρεπε ναν bold έννεν τίποτε. Προτάσεις χωρίς καμιά συνοχή, ούλλο λεπτομέρειες που εν ταιρκάζουν για να μπορείς να τες θυμάσαι. Χωρίς μορφοποίηση, χωρίς κεφάλαια, χωρίς παραγράφους, ένα μονοκόμματο πράμα, χάλια χάλια χάλια.

Προσπαθώ. Προσπαθώ. Προσπαθώ αλλά εν τα καταφέρνω.

Παίρνει μου πάρα πολλή ώρα να ξεμπλέξω τούτο το χάος. Τζιαι παραπάνω ώρα να σταματώ τζιαι να αναρωτιέμαι αν έχει αξία τούτο που κάμμω ή απλά πονοτζιεφαλιάζω άδικα των αδίκων. ‘Ωρες ώρες νιώθω ότι θα ήταν πιο εποικοδομητικό να φακκώ τη κκελλέ μου πάνω στον τοίχο παρά να προσπαθώ να φκάλω άκρα!

Έτσι θέλω τη φωτογραφία του υπαίτιου για τούτο ούλλο το βάσανο, να την πιάσω να την κολλήσω στον τοίχο απέναντι που το γραφείο, μπόλικα βελάκια τζιαι κάθε φορά που θα σταματώ δια τον άνωθεν προβληματισμό, να σύρνω τζιαι πέντ’ έξι να φκάλλω το άχτι μου. Όποιος καταλάβει τζιαι που μαύρη μαγεία, παρακαλώ να επικοινωνήσει 😛 

Εν έχω σωτηρία με τούτο το μάθημα. Ναι ξέρω εν είμαι μόνη μου σε τούτο, έχω το υπόλοιπο έτος μαζί μου να βασανιζούμαστε παρέα με τούτο το παλιοβιβλίο, αλλά πάλε. Απελπίστηκα. Εν θέλω να το χρωστώ, θέλω να φέφκει!

Άτε να τελειώννουμε να συνεχίζουμε με τη ζωή μας τζιαι εβαρέθηκα το τούτο το στάδιο εξεταστικής.

Ουφφ.

Εκλάφτηκα κ εξαλάφρωσα.

Ως πάρατζιει.

😀

Blog στο WordPress.com.